MY SELF REPRIMANDS

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അദ്ധ്യായം )

2011-10-14T19:31:00.006+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അദ്ധ്യായം )
അപ്പോള്‍ ഒരു വൃദ്ധ പുരോഹിതന്‍ പറഞ്ഞു ,
ഞങ്ങളോട് മതത്തെക്കുറിച്ച് പറയുക ,
അവന്‍ പറഞ്ഞു :
ഞാന്‍ ഈ ദിവസം മുഴുവനും സംസാരിച്ചത് മറ്റെന്തിനെകുറിച്ചാണ്?
മതമെന്നത്, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എല്ലാ പ്രതിഫലനങ്ങളും അല്ലേ ,
എന്നാല്‍ അതോടൊപ്പം , പ്രവൃത്തിയോ പ്രതിഫലനമോ അല്ലാത്ത ,
കൈകള്‍ പാറ പൊട്ടിക്കുമ്പോഴോ നെയ്ത്തു യന്ത്രം തിരിക്കുമ്പോഴോ ആത്മാവില്‍ മുളപൊട്ടുന്ന ഒരു അത്ഭുതവും അതിശയവും .
എതവനാണ് തന്റെ വിശ്വാസത്തെ തന്റെ പ്രവൃത്തികളില്‍ നിന്നും
തൊഴിലില്‍ നിന്നും വേര്‍തിരിക്കുവാനാകുക?
"ഇത് ദൈവത്തിന്,ഇത് എനിക്ക് ; ഇത് എന്റെ ആത്മാവിനും ഇത് എന്റെ ശരീരത്തിനും " എന്നിങ്ങനെ
പറഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്റെ നാഴികകള്‍ പാഴാക്കി കളയുവാന്‍ ആര്‍ക്കു കഴിയും?
നിങ്ങളുടെ നാഴികകള്‍ എല്ലാം, ശൂന്യതയിലൂടെ , അവയവയോടു തന്നെ ചിറകടിക്കുന്ന ചിറകുകള്‍ ആകുന്നു.
തന്റെ സ്വഭാവ ശുദ്ധി തന്റെ ഏറ്റവും നല്ല വസ്ത്രമായി അണിയുന്നവന്‍ ,നഗ്നനായി ഇരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത് .
കാറ്റും വെയിലും അവന്റെ തുകലില്‍ ഒരു തുളയും വീഴ്ത്തുകയില്ല .
തന്റെ സ്വഭാവം ആചാരനീതികളാല്‍ നിര്‍വചിക്കുന്നവന്‍ ,അവന്റെ വാനമ്പാടിയെ ഒരു കൂട്ടില്‍ തടവിലാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് .
ഏറ്റവും സ്വതന്ത്രമായ ഗാനം അഴികള്‍ക്കിടയിലൂടെ അല്ല പുറത്തേക്കു വരുന്നത് .
ആരാധന, തുറക്കാന്‍ മാത്രമല്ല അടക്കാനുമുള്ള ഒരു ജാലകമായിട്ടു കരുതുന്നവന്‍ ,
ഉദയം മുതല്‍ ഉദയം വരെ ജാലകങ്ങളുള്ള തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഭവനം
ഇതുവരെ സന്ദര്‍ശിച്ചിട്ടില്ല തന്നെ .
നിന്‍റെ ദൈനംദിന ജീവിതം തന്നെയാകുന്നു നിന്‍റെ ദേവാലയവും നിന്‍റെ മതവും .
നീ എപ്പോഴെല്ലാം അതില്‍ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ ,നിന്നോടൊപ്പം നിന്‍റെ എല്ലാം എടുത്തുകൊള്ളുക.
നിന്‍റെ കലപ്പയും ഉലയും കൊട്ടുവടിയും വല്ലകിയും ,
നീ ആവശ്യത്തിനോ ആനന്ദത്തിനോ വേണ്ടി
തീര്‍ത്തവയെല്ലാം .
എന്തെന്നാല്‍ മനോരാജ്യത്തില്‍ നിനക്ക് നിന്‍റെ നേട്ടങ്ങളേക്കാള്‍ ഉയരുവാനോ നിന്‍റെ പരാജയങ്ങളേക്കാള്‍ അധപതിക്കുവാനോ കഴിയുകയില്ല .
എല്ലാവരേയും നിങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോവുക :
എന്തെന്നാല്‍ ,ആരാധനയില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ പ്രതീക്ഷകളേക്കാള്‍ ഉയര്‍ന്നു പറക്കുവാനോ,
സ്വയം ചെറുതായി അവരുടെ മോഹഭംഗങ്ങങ്ങളേക്കാള്‍ താഴുവാനോ കഴിയുകയില്ല .
നിങ്ങള്‍ക്ക് ദൈവത്തെ അറിയണമെന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ,
കടംകഥകള്‍ പരിഹരിക്കുന്നവനാകാതിരിക്കുക .
പിന്നെയോ, നിങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ചുറ്റുംനോക്കുക,
നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുന്ന അവനെ കാണാം .
പിന്നെ നിങ്ങള്‍ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുക ,മിന്നലില്‍ കൈകള്‍ വിടര്‍ത്തിയും ,മഴയോടൊപ്പം താഴേക്ക്‌ നിപതിച്ചും ,മേഘങ്ങളില്‍ ചുവടുവയ്ക്കുന്ന അവനെ കാണാം ..
പൂക്കളിലിരുന്ന് ചിരിതൂകുന്ന അവനെ നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണാം ,
പിന്നെ ഉയര്‍ന്ന്, മരങ്ങളിരുന്നു കൈകള്‍ വീശുന്നതും

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിനാലാം അദ്ധ്യായം )

2011-10-12T19:01:00.004+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിനാലാം അദ്ധ്യായം )
അപ്പോള്‍ ഒരു കവി പറഞ്ഞു, ഞങ്ങളോട് സൌന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചു് പറയുക. അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു : എവിടെയാണ് നിങ്ങള്‍ സൌന്ദര്യത്തെ തേടുക ,എങ്ങനെയാണ് കണ്ടെത്തുക ?അവള്‍ തന്നെ നിങ്ങളുടെ വഴിയും വഴികാട്ടിയുമാകുന്നില്ലെങ്കില്‍ ! എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങള്‍ അവളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുക , അവള്‍ തന്നെ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക് ഇഴ പാകുന്നില്ലയെങ്കില്‍ ! ദുഖിതരും വ്രണിതരും പറയും ," സൌന്ദര്യം ദയാ വായ്പാര്‍ന്നതും സൌമ്യവുമാകുന്നു ". സ്വന്തം മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയാല്‍ അര്‍ദ്ധ ലജ്ജാലുവായ യുവതിയായ മാതാവിനെപ്പോലെ ,അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ ഇടയില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നു " . വികാര വിക്ഷോഭിതര്‍ പറയും ," അല്ല ,സൌന്ദര്യം എന്നത് ശക്തിയാര്‍ന്നതും ഭയമുളവാക്കുന്നതുമാകുന്നു " . കൊടുങ്കാറ്റിനെപ്പോലെ അവള്‍ നമുക്ക് ചുവട്ടിലെ ഭൂമിയും മുകളിലെ ആകാശവും ഉലച്ചുകളയുന്നു . അവശരും ക്ഷീണിതരും പറയും, " സൌന്ദര്യം മൃദു മന്ത്രണങ്ങളാല്‍ സൃഷ്ടം . അവള്‍ ഞങ്ങളുടെ ആത്മാവില്‍ സംസാരിക്കുന്നു . അവളുടെ ശബ്ദം ഞങ്ങളുടെ നിശബ്ദതകള്‍ക്ക് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നു ,നിഴലിനോടുള്ള ഭയത്താല്‍ വിറയ്ക്കുന്ന മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തെപോലെ" സ്വസ്ഥതയില്ലാത്തവര്‍ പറയും," മലമടക്കുകളില്‍ അവള്‍ അലറി വിളിക്കുന്നത്‌ ഞങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് , അവളുടെ അലര്‍ച്ചകള്‍ക്കൊപ്പം,കുളമ്പൊച്ചകളും,ചിറകടികളും സിംഹത്തിന്റെ അലര്‍ച്ചയും ഞങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് " രാത്രിയില്‍ നഗര കാവല്‍ക്കാരന്‍ പറയും," സൌന്ദര്യം പ്രഭാതത്തോടൊപ്പം കിഴക്ക് ദിക്കില്‍ നിന്നും ഉദിച്ചുയരുന്നു ". മധ്യാഹ്നത്തില്‍ ,അധ്വാനിക്കുന്നവരും വഴിപോക്കരും പറയും,"അസ്തമനത്തിന്റെ ജാലകങ്ങളിലൂടെ ഭൂമിക്കു ആലംബനമായി നില്‍ക്കുന്ന അവളെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു " ശിശിരത്തില്‍ , മഞ്ഞില്‍ അകപ്പെട്ടവര്‍ പറയും, " അവള്‍ വസന്തത്തോടൊപ്പം മലനിരകളില്‍ തുള്ളിച്ചാടി വരും".. വേനലില്‍ ,വിളവെടുക്കുന്നവര്‍ പറയും, " മുടിയിഴകളില്‍ ഒരു മഞ്ഞലയോടുകൂടി , അവള്‍ ശരത്കാല ദലങ്ങളോടോപ്പം നൃത്തമാടുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു". സൌന്ദര്യത്തെക്കുറിച്ചു് ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു , എന്നാല്‍ സത്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത് അവളെപറ്റിയല്ല ,പിന്നെയോ പൂര്‍ത്തിയാകാത്ത ആവശ്യങ്ങളെ പറ്റിയാകുന്നു , സൌന്ദര്യം എന്നത് ഒരു ആവശ്യമല്ല ,ഒരു ആനന്ദമാകുന്നു . അത് ദാഹിക്കുന്ന ഒരു വായോ മുന്നോട്ട് നീട്ടപ്പെട്ട ഒഴിഞ്ഞ കൈയോ അല്ല, പിന്നെയോ ആളിക്കത്തുന്ന ഒരു ഹൃദയവും വശീകരിക്കപെട്ട ഒരു ആത്മാവും ആകുന്നു . അത് നിങ്ങള്‍ കാണുന്ന ഒരു ചിത്രമോ ,കേള്‍ക്കുന്ന ഒരു ഗാനമോ അല്ല , പിന്നെയോ കണ്ണടച്ചാലും കാണാവുന്ന ചിത്രവും ,കാതുമൂടിയാലും കേള്‍ക്കാവുന്ന ഗാണവുംആകുന്നു . അത് ചാലുകീറിയ മരപ്പട്ടക്കുള്ളിലെ ജീവദ്രവമോ ഒരു നഖരത്തോട്‌ ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ചിറകോ അല്ല . പിന്നെയോ, എക്കാലവും പൂത്തുനില്‍ക്കുന്ന ഒരു മലര്‍വാടിയും എപ്പോഴും വാനില്‍ പറന്നു നടക്കുന്ന മാലഖമാരുടെ ഒരു കൂട്ടവും ആകുന്നു . ഓര്‍ഫലീസ് നിവാസികളെ ,ജീവിതം അവളുടെ വിശുദ്ധ മുഖം അനാവൃതമാക്കുമ്പോള്‍ ,സൌന്ദര്യം ജീവിതമാകുന്നു
പക്ഷെ , ജീവിതവും തിരശ്ശീലയും നിങ്ങള്‍ തന്നെയാകുന്നു . കണ്ണാടിയില്‍ തന്റെ തന്നെ രൂപം നോക്കിനില്‍കുന്ന നിത്യതയാകുന്നു സൌന്ദര്യം. പക്ഷെ നിത്യതയും കണ്ണാടിയും നിങ്ങള്‍ തന്നെയാകുന്നു .

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം)

2011-09-30T19:19:00.016+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം)

അപ്പോള്‍ , നഗരത്തില്‍ വര്‍ഷത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം എത്തിച്ചേരുന്ന ഒരു സന്യാസി മുമ്പോട്ട്‌ വന്നു പറഞ്ഞു :ഞങ്ങളോട് ആനന്ദത്തെ കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
ആനന്ദം എന്നത് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യ ഗീതമാകുന്നു ,
എന്നാല്‍ അത് സ്വതന്ത്ര്യം അല്ല താനും .
അത് നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പൂവിടലാകുന്നു ,
എന്നാല്‍ അവയുടെ ഫലമല്ല താനും .
അത് ഉയരങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന ഒരു താഴ്ച്ചയാകുന്നു ,
എന്നാല്‍ അത് താഴ്ന്നതോ ഉയര്‍ന്നതോ അല്ല .
അത് കൂട്ടില്‍ നിന്നും ചിറകടിച്ചുയരുന്നത് തന്നെ
എന്നാല്‍ അത് ആകാശത്താല്‍ വലയിതമല്ല താനും .
അതെ സത്യത്തില്‍ ,ആനന്ദമെന്നത് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യ ഗീതം തന്നെ .
ഞാന്‍ സംതൃപ്തിയോടെ ,നിറവാര്‍ന്ന ഹൃദയത്തോടെ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത് പാടിത്തരാം ;
എന്നാല്‍ ,ആലാപനത്തില്‍ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ ലയിച്ചുപോകാന്‍ ഞാന്‍ അനുവദിക്കുകയുമില്ല .
നിങ്ങളുടെ യുവാക്കളില്‍ ചിലര്‍ ,അത് തന്നെ എല്ലാം എന്നുള്ള കരുതലില്‍ ,ആനന്ദം തേടി നടക്കുന്നു ,
അവര്‍ വിധിക്കപ്പെടുകയും ശാസിക്കപെടുകയും ചെയ്യുന്നു .
എന്നാല്‍ ,ഞാന്‍ അവരെ വിധിക്കുകയോ ശാസിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല.
ഞാന്‍ അവരെ തേടുവാന്‍ അനുവദിക്കും ,
എന്തെന്നാല്‍ ,അവര്‍ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുക തന്നെ ചെയ്യും , എന്നാല്‍ കണ്ടെത്തുക അവളെ മാത്രമല്ല താനും ;
അവള്‍ക്കു സഹോദരിമാര്‍ ഏഴാണ് ,അവരില്‍ ഏറ്റവും ചെറിയവള്‍ പോലും ആനന്ദത്തെക്കാള്‍
സുന്ദരിയാകുന്നു.
വേരുകള്‍ക്കായി ഭൂമി കുഴിക്കവേ നിധി കണ്ടെത്തിയവനെക്കുറിച്ച് നിങ്ങള്‍ കേട്ടിട്ടില്ലേ ?
നിങ്ങളില്‍ മുതിര്‍ന്നവരില്‍ ചിലര്‍ പശ്ചാത്താപത്തോടെ ഓര്‍ക്കുന്ന ആനന്ദങ്ങളുണ്ട്, മദ്യ ലഹരിയില്‍ ചെയ്തുപോയ തെറ്റുകള്‍ പോലുള്ളവ .
പക്ഷെ , പശ്ചാത്താപം എന്നത് മനസ്സിനെ മൂടലാണ് ,അല്ലാതെ അതിനുള്ള ശിക്ഷയാകുന്നില്ല .
അവര്‍ അവരുടെ ആനന്ദാനുഭവങ്ങളെ നന്ദിയോടെ സ്മരിക്കട്ടെ ,ഒരു വേനലിലെ വിളവെടുപ്പിനെ എന്നാ പോലെ .
എന്നാല്‍ ,പശ്ചാത്താപം അവര്‍ക്ക് ആശ്വാസം നല്‍കുന്നുവെങ്കില്‍ ,അവരെ സമാശ്വസിക്കുവാന്‍ വിടുക .
എന്നാല്‍ നിങ്ങളില്‍ ,സുഖം തേടുവാനുള്ള യുവത്വമോ , ഓര്‍മിക്കുവാനുള്ള വാര്‍ധക്യമോ ഇല്ലാത്തവരായി ചിലര്‍ ഉണ്ട് ,
തേടുവാനോ ഓര്‍മിക്കുവാനോ ഉള്ള ഭീതിയാല്‍ അവര്‍ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളെയും വര്‍ജിക്കുന്നു ,
അല്ലാത്തപക്ഷം അവര്‍ ആത്മാവിനെ അവഗണിക്കുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ അതിനെ വ്രണപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു.
പക്ഷെ അവരുടെ പരിത്യാഗത്തിലാകുന്നു അവരുടെ ആനന്ദവും .
അങ്ങനെ ,വിറയാര്‍ന്ന കൈകളാലാണ് വേരുകള്‍ തിരയുന്നതെങ്കിലും അവരും ഒരു നിധി കണ്ടെത്തുക തന്നെ ചെയ്യുന്നു .
പക്ഷെ ,എന്നോട് പറയുക ആത്മാവിനെ വ്രണപ്പെടുത്തുവാന്‍ കഴിവുള്ളവന്‍ ആരാണ് ?
വാനമ്പാടി നിശയുടെ നിശബ്ദതെയോ ,മിന്നാമിനുങ്ങി നക്ഷത്രങ്ങളെയോ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടോ?
നിങ്ങളുടെ അഗ്നി ജ്വാലകളോ, ധൂമ പടലങ്ങളോ കാറ്റിനു ഭാരമാകുന്നുണ്ടോ ?
ഒരു ധണ്ഡുപയോഗിച്ചു് നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇളക്കുവാന്‍ കഴിയുമാറ് ,ആത്മാവെന്നത്‌ ഒരു നിശ്ചല തടാകമാണെന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ ?
പലകുറി നിങ്ങള്‍ സ്വയം സന്തോഷം നിഷേധിക്കുക വഴി ,നിങ്ങളുടെ സ്വത്വത്തിന്റെ ഒഴിഞ്ഞ ഇടനാഴികളില്‍ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ കൂട്ടി വയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് .
ഇന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നവ ,നാളെക്കായി കാത്തിരിക്കുകയല്ലെന്നു ആര്‍ക്കറിയാം ?
നിങ്ങളുടെ ശരീരം പോലും അതിന്റെ പാരമ്പര്യവും ശരിയായ ആവശ്യവും അറിയുന്നു ,അത് വഞ്ചിക്കപ്പെടുവാന്‍ അനുവദിക്കരുത് .

നിങ്ങളുടെ ശരീരം ആത്മാവിന്റെ വല്ലകിയാകുന്നു ,
അതില്‍ നിന്ന് മധുരിതമായ സംഗീതമോ അപ ശബ്ദമോ പുറപ്പെടിവിക്കുന്നത് നിങ്ങളാകുന്നു .
ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളോട് ചോദിക്കുക ,"ഞങ്ങള്‍ എങ്ങിനെയാണ്, ആനന്ദത്തില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതില്‍, നല്ലതിനെ നല്ലതല്ലാത്തില്‍നിന്നു തിരിച്ചറിയുക ?
നിങ്ങളുടെ പാടങ്ങളിലേക്കും പൂന്തോപ്പുകളിലേക്കും പോവുക ,അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാകും
പൂവില്‍ നിന്നും തേന്‍ ശേഖരിക്കുക എന്നത് തേനീച്ചയുടെ ആനന്ദമാകുന്നു എന്നത് ,
പക്ഷെ തന്റെ മധു തേനീച്ചയ്ക്ക് നല്‍കുക എന്നത് പൂവിന്റെയും ആനന്ദമാകുന്നു .
എന്തെന്നാല്‍ തേനീച്ചയ്ക്ക് ഒരു പൂവ് എന്നത് ജീവന്റെ ഒരു നീരുറവയാകുന്നു .
പൂവിന് , ഒരു തേനീച്ച സ്നേഹത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകനാകുന്നു.
അവ രണ്ടിനും ,പൂവിനും തേനീച്ചയ്ക്കും ,ആനന്ദത്തിന്റെ നല്‍കലും സ്വീകരിക്കലും ഒരു ആവശ്യവും
ആനന്ദനിര്‍വ്റുതിയുമാകുന്നു.
ഓര്‍ഫലീസ് നിവാസികളെ, നിങ്ങളുടെ ആനന്ദങ്ങില്‍ പൂക്കളെയും തേനീച്ചകളെയും പോലെയാകുക

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം)

2011-06-08T19:41:00.013+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം)

അപ്പോള്‍ ഒരു പുരോഹിത പറഞ്ഞു:
ഞങ്ങളോട് പ്രാര്‍ത്ഥനയെ കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു:
നിങ്ങള്‍ ,നിങ്ങളുടെ ദുരിതത്തിലും ദാരിദ്ര്യത്തിലും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു;
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിന്‍റെ നിറവിലും സമൃദ്ധിയുടെ ദിനങ്ങളിലും കൂടി നിങ്ങള്‍
പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍!
എന്തെന്നാല്‍ പ്രാര്‍ത്ഥന എന്നത് ജീവ മണ്ഡലത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ തന്നെ വികാസമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് ?
നിങ്ങളിലെ ഇരുട്ടിനെ ശൂന്യതയിലേക്ക് ഒഴുക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ സ്വാസ്ത്യത്തിനു വേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ ,
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനാകട്ടെ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഉദയത്തെയും
പുറത്തേക്ക് വമിപ്പിക്കുന്നത്.
നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് നിങ്ങളെ പ്രാര്‍ത്ഥനയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ക്ക് കരയുവാനല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും കഴിയുന്നില്ലെങ്കില്‍ ,
അവള്‍ ,നിങ്ങള്‍ കരയുകയാണെങ്കില്‍ കൂടി , വീണ്ടും വീണ്ടും നിങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും, നിങ്ങള്‍ ചിരിക്കും വരെ .
നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമ്പോള്‍ ,അതേ നാഴികയില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയില്‍ മുഴുകിയവരെ ദര്‍ശിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു,അവരെ നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയിലല്ലാതെ ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടുകയില്ലായിരുന്നു .
അതിനാല്‍ ആ ദേവാലയത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ അദൃശ്യ സന്ദര്‍ശനം
പരമാനന്ദത്തിനും മധുരമായ സൌഹൃദത്തിനും വേണ്ടിയല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും ആകാതിരിക്കട്ടെ.
എന്തെന്നാല്‍ ,നിങ്ങള്‍ മറ്റൊന്നിനുമല്ലാതെ , ആവശ്യപ്പെടാന്‍ വേണ്ടിമാത്രമായി ,ദേവാലയത്തില്‍ കടന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നും ലഭിക്കുകയില്ല :
നിങ്ങള്‍ സ്വയം താഴ്ത്തുവാനായി അതില്‍ കടക്കുകയാണെങ്കില്‍ ,നിങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തപ്പെടുകയില്ല:
നിങ്ങള്‍ , മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മക്കുവേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ കൂടി ,യാചിക്കുവാനയിട്ട് അതില്‍ പ്രവേശിച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കപെടുകയില്ല :
നിങ്ങള്‍ അദൃശ്യരായി ദേവാലയത്തില്‍ പ്രവേശിക്കുക തന്നെ ധാരാളം !
വാക്കുകളാല്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നെങ്ങനെയെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് പഠിപ്പിച്ചു തരുവാന്‍
എനിക്കാവില്ല .
ദൈവം നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളിലൂടെ സ്വയം മന്ത്രിക്കുമ്പോള്‍ ,അവന്‍ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള്‍ കേള്‍ക്കുകയില്ല .
സമുദ്രങ്ങളുടെയും കാനനങ്ങളുടെയും പര്‍വതങ്ങളുടെയും പ്രാര്‍ത്ഥന നിങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചു തരുവാന്‍ എനിക്കാവില്ല .
പക്ഷെ പര്‍വതങ്ങള്‍ , കാനനങ്ങള്‍ , സമുദ്രങ്ങള്‍ ,ഇവയില്‍ നിന്നും ജനിച്ച നിങ്ങള്‍ക്ക് ,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍ അവയുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന കണ്ടെത്താം ,
നിങ്ങള്‍, രാത്രിയുടെ നിശ്ചലതയില്‍ കാതോര്‍ക്കുകയാണെങ്കില്‍
നിശബ്ദതയില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവ കേള്‍ക്കാം .

ഞങ്ങളുടെ ദൈവമേ ,ചിറകാര്‍ന്ന ഞങ്ങളുടെ സ്വത്വമേ, നിന്‍റെ ഇച്ഛാശക്തിയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലിരുന്നു അഭിലഷിക്കുന്നത് .
നിന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങളാകുന്നത്
നിന്‍റെ പ്രചോദനമാണ്,ഞങ്ങളുടെ രാത്രികളെ ,അവ നിനക്ക് സ്വന്തം ,പകലുകളാക്കുന്നത്:അവയും നിനക്ക് സ്വന്തം തന്നെ .
ഞങ്ങള്‍ക്ക് നിന്നോട് ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാന്‍ കഴിയില്ല ,എന്തെന്നാല്‍ ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ എല്ലാം നീ അറിയുന്നു ,അവ ഞങ്ങളില്‍ ഉറവിടും മുമ്പ് തന്നെ .
നീ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യം :
നിന്നെതന്നെ കൂടുതലായി ഞങ്ങള്‍ക്ക് നല്‍കുന്നതിലൂടെ ,നീ ഞങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാം നല്‍കുന്നു ..

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിയൊന്നാം അദ്ധ്യായം )

2011-03-26T19:37:00.021+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപത്തിയൊന്നാം അദ്ധ്യായം )
അപ്പോള്‍ ,നഗരത്തിലെ മുതിര്‍ന്നവരില്‍ ഒരുവന്‍ പറഞ്ഞു ,
ഗുരോ !നന്മ തിന്മകളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാലും .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളിലെ നന്മയെകുറിച്ചല്ലാതെ,തിന്മയെകുറിച്ച് എനിക്ക്
സംസാരിക്കുവാന്‍ ആകുകയില്ല .
എന്തെന്നാല്‍ ,തിന്മയെന്നത് അതിന്റെ തന്നെ പശി ദാഹങ്ങളാല്‍
പീഡിതമായ നന്മതന്നെയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് ?
നിശ്ചയമായും ,നന്മ വിശപ്പ്‌ ശമിപ്പിക്കാന്‍ ഇരുണ്ട ഗുഹകളില്‍പോലും അന്നം തിരയുകയും ,
ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ മൃത ജലാശയങ്ങളില്‍ നിന്ന് പോലും വെള്ളം കുടിക്കുകയും ചെയ്യും.
നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളോട് തന്നെ സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുംപോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ നന്മയുള്ളവരായിരിക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ ,അങ്ങനെയല്ലാത്തപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ തിന്മയുള്ളവരായി തീരുന്നുമില്ല .
എന്തെന്നാല്‍ ,വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഭവനം കള്ളന്മാരുടെ ഒരു സങ്കേതമാകുന്നില്ല,
അത് ഒരു വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഭവനം മാത്രമാകുന്നു.
ചുക്കാന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു നൌക , ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ആപല്‍ക്കരമായ ദ്വീപുകളില്‍ അലഞ്ഞേക്കാം;
എന്നിരുന്നാലും അത് ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങിപ്പോകുന്നില്ല .
നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ തന്നെ നല്‍കുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ നന്മയുള്ളവരായിരിക്കുന്നു .
എന്നാല്‍ ,നിങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്കായി നേടുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ തിന്മയുള്ളവരാകുന്നുമില്ല .
എന്തെന്നാല്‍ , നിങ്ങള്‍ നേട്ടങ്ങള്‍ക്കായി യത്നിക്കുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ ഭൂമിയില്‍
അള്ളിപ്പിടിക്കുകയും അവളുടെ സ്തന്യം നുകരുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വേരല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല .
നിശ്ചയമായും ഫലത്തിന്ന്‍ വേരിനോട് ഇങ്ങനെ പറയുവാന്‍ കഴിയുകയില്ല ,
"പാകമായി ,നിറവാര്‍ന്ന്, എപ്പോഴും നിന്നിലെ സമൃദ്ധി ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ,എന്നെപ്പോലെയാകൂ ".
എന്തെന്നാല്‍ ,നല്‍കുകയെന്നത് ഫലത്തിനെന്നപോലെ,സ്വീകരിക്കുകയെന്നത്‌ വേരിനും
ഒരാവശ്യമാകുന്നു .
നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളില്‍ നിങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായും ഉണര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ ,
നിങ്ങള്‍ നന്മയുള്ളവരായിരിക്കുന്നു .
എന്നാല്‍ ,നിങ്ങളുടെ നാവ് അലക്ഷ്യഭാഷണം നടത്തവേ നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങുമ്പോഴും ,നിങ്ങള്‍
തിന്മയുള്ളവരാകുന്നില്ല .
ഇടറിയ ഭാഷണം പോലും ചിലപ്പോള്‍ ഒരു നാവിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയെക്കാം .
നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ,നിശ്ചയധാര്‍ഡ്യത്തോടെ, ഉറച്ച കാല്‍വെപ്പുകളുമായി നടന്നുമുന്നേറുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ നന്മയുള്ളവരായിരിക്കുന്നു .
എന്നാല്‍ ,അവിടേക്ക് നിങ്ങള്‍ മുടന്തി നടക്കുമ്പോഴും ,നിങ്ങള്‍ തിന്മയുള്ളവരാകുന്നില്ല .
മുടന്തി നടക്കുന്നവര്‍ പോലും പിന്നോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നില്ല .
പക്ഷെ നിങ്ങളില്‍ കരുത്തും വേഗതയുമുള്ളവര്‍ ,ഒരു കാരുണ്യമാണെന്ന ചിന്തയില്‍
മുടന്തരുടെ മുന്നില്‍ മുടന്തിനടക്കാതിരിക്കുക .
നിങ്ങള്‍ എണ്ണമറ്റ മാര്‍ഗങ്ങളില്‍ നന്മയുള്ളവരായിരിക്കുന്നു,
നന്മയുള്ളവരല്ലാത്തപ്പോഴും നിങ്ങള്‍ തിന്മയുള്ളവരാകുന്നുമില്ല .
നിങ്ങള്‍ മന്ദഗാമിയും മടിയനും മാത്രമാകുന്നു .
കടലാമയെ വേഗത പഠിപ്പിക്കുവാന്‍ കലമാനുകള്‍ക്ക് കഴിയില്ല എന്നത് കഷ്ടംതന്നെ .
നിങ്ങളുടെ തന്നെ ആത്മാവിനായുള്ള വാഞ്ചയിലാണ് നിങ്ങളുടെ നന്മ കുടികൊള്ളുന്നത് ,
ആ അഭിവാഞ്ച നിങ്ങളില്‍ ഓരൊരുത്തരിലുമുണ്ട്.
എന്നാല്‍ , നിങ്ങളില്‍ ചിലരില്‍ ആ ആഗ്രഹം ,കാനനത്തിന്റെ സംഗീതവും കുന്നിന്‍ ചരിവുകളുടെരഹസ്യങ്ങളും വഹിച്ചുകൊണ്ട് സമുദ്രത്തിലേക്ക് കുതിച്ചു പായുന്ന ഒരു പ്രവാഹമാകുന്നു .
മറ്റു ചിലരില്‍ , അത് വളവുകളിലും തിരിവുകളിലും സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ട്,
തീരത്തണയും മുമ്പ് മന്ദഗാമിയാകുന്ന ആഴമില്ലാത്ത ഒരു അരുവിയാകുന്നു.
എന്നാല്‍ ,അധികം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്‍ കുറച്ചുമാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനോട്
ഇങ്ങനെ പറയാതിരിക്കട്ടെ ,
"നിങ്ങള്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് സാവധാനം സഞ്ചരിക്കുകയും വഴിയില്‍ തങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത് ?"
എന്തെന്നാല്‍ യഥാര്‍ത്ഥമായും നന്മയുള്ളവര്‍ ,നഗ്നരോട് ,"നിന്‍റെ വസ്ത്രമെവിടെ?" എന്നോ
ഭവനരഹിതരോട് ,"നിന്‍റെ വീടിനെ തകര്‍ത്തത് എന്താണ് ? എന്നോ ചോദിക്കാറില്ല .

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപതാം അധ്യായം )

2010-12-26T10:04:00.013+05:30

പ്രവാചകന്‍ (ഇരുപതാം അധ്യായം ) അപ്പോള്‍ ഒരു ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ പറഞ്ഞു , ഗുരോ കാലത്തെപ്പറ്റി പറയുവാനുള്ളത് എന്താണ് ? അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു: അളവറ്റതും അളക്കാനാവാത്തതുമായ കാലത്തെ നിങ്ങള്‍ അളന്നേക്കാം. നിങ്ങള്‍ , നാഴികകള്‍ക്കും ഋതുക്കള്‍ക്കും അനുസൃതമായി നിങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തികളെ ക്രമീകരിക്കുകയുംനിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ ഗതി നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം . കരയിലിരുന്നു അതിന്റെ ഒഴുക്കിനെ നിരീക്ഷിക്കുവാന്‍ തക്കവണ്ണം നിങ്ങള്‍ കാലത്തെ ഒരുഅരുവിയാക്കിയേക്കാം . എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങളിലെ കാലാതീതമായത് ജീവിതത്തിന്റെ അനന്തതയെക്കുറിച്ചുബോധാവാനായിരിക്കുന്നു , ഇന്നലെ എന്നത് ഇന്നിന്റെ ഓര്‍മയും നാളെ എന്നത് ഇന്നിന്റെ സ്വപ്നവുമാണെന്ന് അറിയുന്നു , നിങ്ങളുടെയുള്ളില്‍ പാടുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് , നക്ഷത്രങ്ങളെ ശൂന്യാകാശത്തിലേക്ക് ചിതറിച്ച ആ ആദ്യ നിമിഷത്തിന്റെ അതിരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ തന്നെവസിക്കുന്നു എന്നും അറിയുന്നു . നിങ്ങളില്‍ ഏതൊരുവനാണ് സ്നേഹിക്കുവാനുള്ള തന്റെ കഴിവ് നിസ്സീമമാണെന്ന് അറിയുകയും , അതേ സമയം നിസ്സീമമെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍
വലയിതമായിരിക്കുന്ന ,സ്നേഹ ചിന്തകളില്‍ നിന്ന് സ്നേഹ ചിന്തകളിലേക്കോ ,സ്നേഹ പ്രവര്‍ത്തികളില്‍ നിന്ന് സ്നേഹ പ്രവര്‍ത്തികളിലേക്കോ മാറി മാറി സഞ്ചരിക്കാത്ത സ്നേഹത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യാത്തത് ? കാലം സ്നേഹത്തെപോലെതന്നെ ,അവിഭക്തനും മന്ദഗാമിയും തന്നെ അല്ലേ ? പക്ഷെ ,നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളില്‍ , നിങ്ങള്‍ക്ക് കാലത്തെ ഋതുക്കളായി ഗണിച്ചേ മതിയാകുവെങ്കില്‍ , ഓരോ ഋതുവും മറ്റെല്ലാറ്റിനെയും വലയം ചെയ്യട്ടെ , ഇന്ന്, സ്മരണകളോടെ പിന്നിട്ട ദിനങ്ങളെയും ,അഭിനിവേശത്തോടെ വരാനിരിക്കുന്ന ദിനങ്ങളെയുംആലിംഗനം ചെയ്യട്ടെ .

2010-10-02T16:22:00.008+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പത്തൊമ്പതാം അദ്ധ്യായം )
അപ്പോള്‍ ഒരു പണ്ഡിതന്‍ പറഞ്ഞു : ഞങ്ങളോട് സംസാരത്തെക്കുറിച്ചു പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളുമായി സമാധാനത്തില്‍ വര്‍ത്തിക്കുവനാകാതെ വരുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍സംസാരിക്കുന്നു ;
നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏകാന്തതയില്‍ വസിക്കുവാനാകാതെ വരുമ്പോള്‍ , നിങ്ങള്‍ ചുണ്ടുകളില്‍
ജീവിക്കുന്നു, ശബ്ദം ഒരു വ്യതിയാനവും നേരമ്പോക്കും തന്നെ .
നിങ്ങളുടെ അധികം സംസാരങ്ങളിലും, ചിന്തയെ പകുതി കൊല്ലുന്നു .
എന്തെന്നാല്‍ ചിന്ത ആകാശത്തിലെ ഒരു പറവയാകുന്നു ,വാക്കുകളുടെ ഒരു കൂട്ടില്‍ അത് ചിറകുകള്‍വിടര്‍ത്തിയേക്കാം, പക്ഷെ പറക്കുവാന്‍ കഴിയുകയില്ല .
ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഭീതിയില്‍ ,സംസാരപ്രിയരെ തേടുന്നവര്‍ നിങ്ങള്‍ക്കിടയിലുണ്ട് .
ഏകാന്തതയുടെ നിശബ്ദത അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് ആത്മാവിന്റെ നഗ്നത വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; അവര്‍ക്ക് ഓടിയൊളിക്കേണ്ടതായി വരും .
സംസാരിക്കുകയും ,അറിവോ മുന്‍വിചാരമോ ഇല്ലാതെ അവര്‍ക്ക് തന്നെ സ്വയം മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു
സത്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ചിലരുണ്ട് .
സത്യം ഉള്ളില്‍തന്നെ ഉള്ളവരുമുണ്ട് ,പക്ഷെ അവര്‍ വാക്കുകളാല്‍ അത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല .
അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ഹൃദയത്തില്‍ ,ആത്മാവ് താളാത്മകമായ നിശബ്ദതയില്‍ വസിക്കുന്നു .
നിങ്ങള്‍ പാതയോരത്തോ വ്യാപാര സ്ഥലത്തോ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനെ കണ്ടുമുട്ടുകയാണെങ്കില്‍ ,
നിങ്ങളിലെ ആത്മാവ് നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളെ ചലിപ്പിക്കുകയും നാവിനെ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.
നിങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിനുള്ളിലെ ശബ്ദം അവന്റെ കാതിനുള്ളിലെ കാതിനോട് സംസാരിക്കട്ടെ ;
എന്തെന്നാല്‍ അവന്റെ ആത്മാവ്‌ വീഞ്ഞിന്റെ രുചി ഓര്‍മ്മിക്കുന്നതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെസത്യം കാത്തുവയ്ക്കും .
നിറം വിസ്മരിക്കപെടുകയും ചഷകം തകരുകയും ചെയ്താലും.

പ്രവാചകന്‍ (പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായം)

2010-09-20T19:03:00.018+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായം)
അപ്പോള്‍ ഒരു യുവാവ് പറഞ്ഞു :
ഞങ്ങളോട് സൌഹൃദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു:
നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്,നിങ്ങളുടെ പരിഹൃതമായ ആവശ്യങ്ങളാകുന്നു.
നിങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തോടെ വിതയ്ക്കുകയും ,നന്ദിയോടെ കൊയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന പാടമാകുന്നു അവന്‍ .
നിങ്ങളുടെ തീന്മേശയും നെരിപ്പോടും അവനാകുന്നു .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ വിശപ്പോടെ അവനടുത്തെത്തുന്നു,
സമാധാനത്തിനായി അവനെ തിരയുന്നു .
നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്മനസ്സ് തുറക്കുമ്പോള്‍ ,
നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ "അല്ലയെ " ഭയപ്പെടുകയോ ,"അതെയെ " തടയുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുക .
അവന്‍ നിശബ്ദനാകുമ്പോള്‍ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അവനെ കേള്‍ക്കാതിരിക്കുന്നില്ല:
എന്തെന്നാല്‍ ,
സുഹൃദ്ബന്ധത്തില്‍ ,വാക്കുകളില്ലാതെ ,എല്ലാ ചിന്തകളും,എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ,എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളുംപിറവിയെടുക്കുകയും പങ്കുവെയ്ക്കപെടുകയും ചെയ്യുന്നു :
ജയഘോഷങ്ങളില്ലാത്ത ആനന്ദത്തോടുകൂടി.
നിങ്ങള്‍ സുഹൃത്തുമായി വേര്‍പിരിയുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ അനുതപിക്കാതിരിക്കുക :
എന്തെന്നാല്‍ ,നിങ്ങള്‍ അവനില്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്, അവന്‍റെ അസാന്നിധ്യത്തിലാണ് കൂടുതല്‍വെളിവാകുന്നത് ,
സമതലത്തില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് ആരോഹകന് പര്‍വതം കൂടുതല്‍
വ്യക്തമാകുന്നത് എന്നപോലെ .
ആത്മാവിന്‍റെ ഗഹനത വര്‍ധിപ്പിക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു ഉദ്ദേശ്യവും സുഹൃദ്ബന്ധത്തിന്ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ .
എന്തെന്നാല്‍ അതിന്‍റെ തന്നെ നിഗൂഡതയുടെ വെളിപ്പെടുത്തലല്ലാതെ മറ്റെന്തെങ്കിലും ലക്ഷ്യമിടുന്നസ്നേഹം ,വിരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വലയാകുന്നു : അതില്‍ കുടുങ്ങുന്നതോ ആദായകരമല്ലാത്തവയും..
നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും നല്ലവ നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനുള്ളതാവട്ടെ.
അവന്‍ നിങ്ങളുടെ വേലിയിറക്കങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരിക്കണമെങ്കില്‍ ,
നിങ്ങളുടെ വേലിയേററങ്ങളും അവന്‍ അറിയട്ടെ.
എന്തെന്നാല്‍ , നിങ്ങള്‍ സമയം കൊല്ലാനായി അവനെ തേടുകയാണെങ്കില്‍ ,നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത്എന്താണ് ?
സജീവമാക്കുവാനുള്ള മണിക്കൂറുകളുമായി മാത്രം അവനെ തേടുക .
എന്തെന്നാല്‍ അവന് തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവാനുള്ളത് നിങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളെയാണ് ,നിങ്ങളിലെശൂന്യതയെ അല്ല .
സൌഹൃദത്തിന്റെ മധുരിമയില്‍ ,പൊട്ടിച്ചിരികളും സുഖാനുഭവങ്ങളുടെ പങ്കുവയ്ക്കലും ഉണ്ടാകട്ടെ .
എന്തെന്നാല്‍ ചെറിയ കാര്യങ്ങളുടെ തുഷാര ബിന്ദുവില്‍ ,ഹൃദയം അതിന്റെ പ്രഭാതം കണ്ടെത്തുകയുംഉന്മേഷിതമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.

പ്രവാചകന്‍ (പതിനേഴാം അദ്ധ്യായം )

2010-09-19T08:33:00.010+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിനേഴാം അദ്ധ്യായം )
അപ്പോള്‍ ഒരു അദ്ധ്യാപകന്‍ പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട് അധ്യാപനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളുടെ അറിവിന്‍റെ ഉദയവേളയില്‍ തന്നെ നിങ്ങളില്‍ അര്‍ദ്ധ നിദ്രയില്‍ ആണ്ടുകിടക്കുന്നവയെ അല്ലാതെ ,മറ്റൊന്നിനെയും, ആര്‍ക്കും നിങ്ങള്‍ക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിതരാന്‍ ആകുകയില്ല .
ക്ഷേത്രത്തിന്‍റെ നിഴല്‍പറ്റി തന്‍റെ ശിഷ്യരോടൊപ്പം നടക്കുന്ന ഗുരുനാഥന്‍ പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്നത് തന്‍റെ അറിവല്ല :
മറിച്ച് തന്‍റെ വിശ്വാസവും സ്നേഹവും ആകുന്നു .
അവന്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ജ്ഞാനിയാണെങ്കില്‍, തന്‍റെ അറിവിന്‍റെ മന്ദിരത്തിലേക്ക് കടക്കുവാന്‍ നിങ്ങളോട് ആവശ്യപെടുകയില്ല :
പിന്നെയോ, നിങ്ങളെ,നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനസ്സിന്‍റെ ഉമ്മറപടിയിലേക്ക് നയിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക .
ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ ,ശൂന്യാകാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്‍റെ അറിവുകളെക്കുറിച്ചു നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞേക്കാം
,പക്ഷെ ആ അറിവുകള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തരുവാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കഴിയുകയില്ല . സംഗീതജ്ഞന്‍ ,എങ്ങും നിറയുന്ന താളലയങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പാടിതന്നേക്കാം ,പക്ഷെ അതിനെ ഗ്രഹിക്കുവാനുള്ള കാതുകളോ, അതിനെ മാറ്റൊലിക്കൊള്ളികുവാനുള്ള ശബ്ദമോ നിങ്ങള്‍ക്ക് തരുവാന്‍ അയാള്‍ക്ക് കഴിയുകയില്ല .
അക്കങ്ങളുടെ ശാസ്ത്രത്തില്‍ നിപുണനായവന്, നിങ്ങളോട് അളവ് തൂക്കങ്ങളുടെ മേഖലകളെ കുറിച്ച് പറയുവാന്‍ കഴിയും ,
പക്ഷെ നിങ്ങളെ അവിടേക്ക് നയിക്കുവാന്‍ അവനു കഴിയുകയില്ല .

എന്തെന്നാല്‍ ,ഒരുവന്‍റെ ദൃഷ്ടി ,അതിന്‍റെ ചിറകുകള്‍ മറ്റൊരുവനും വായ്പ കൊടുക്കുന്നില്ല .
ദൈവത്തിന്‍റെ ജ്ഞാനത്തില്‍ ,നിങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും വ്യത്യസ്തരായിരിക്കുന്നതുപോലെ ,
നിങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും, ദൈവത്തെ കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ അറിവിലും ,ഭൂമിയെ കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ ധാരണയിലും വ്യത്യസ്തരായിരിക്കട്ടെ .

പ്രവാചകന്‍ (പതിനാറാം അദ്ധ്യായം)

2010-09-05T11:05:00.012+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിനാറാം അദ്ധ്യായം)

പിന്നെ ,ഒരുവന്‍ പറഞ്ഞു ,
ഞങ്ങളോട് ആത്മ ജ്ഞാനത്തെ കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു:
നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങള്‍ നിശബ്ദതയില്‍ ദിനരാത്രങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ അറിയുന്നു.
പക്ഷെ നിങ്ങളുടെ കാതുകള്‍ ,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയ ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ വീചികള്‍ക്കായി ദാഹിക്കുന്നു .
നിങ്ങള്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും ചിന്തകളാല്‍ അറിഞ്ഞതിനെ ,വാക്കുകളാലും അറിയുക .
നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ നഗ്ന മേനിയെ നിങ്ങളുടെ വിരലുകളാല്‍ സ്പര്‍ശിക്കുക .
നിങ്ങള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്‌താല്‍ നല്ലത് തന്നെ .
നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിലെ അജ്ഞേയമായ നീരുറവ ഉയര്‍ന്ന് കളകളാരവം പൊഴിച്ചുകൊണ്ട്‌ സമുദ്രത്തിലേക്ക് പായുക തന്നെ വേണം .
നിങ്ങളുടെ അനന്തമായ ആഴങ്ങളിലെ നിധികള്‍ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് വെളിപ്പെടുകയും വേണം .
പക്ഷെ ,നിങ്ങളുടെ അറിയപ്പെടാത്ത നിധികളെ മതിക്കുവാന്‍ ഒരു തുലാസുകളും ഉണ്ടാവാതിരിക്കട്ടെ ;
നിങ്ങളുടെ അറിവിന്‍റെ ആഴങ്ങളെ , ദണ്ഡിനാലോ തൂക്കുകട്ടിയാലോ അളക്കാതിരിക്കുക .
എന്തെന്നാല്‍ ,ആത്മാവ് എന്നത് അതിരുകളില്ലാത്തതും അളവുകളില്ലാത്തതുമായ ഒരു സമുദ്രമത്രേ .
"ഞാന്‍ സത്യം കണ്ടെത്തി " എന്ന് പറയാതിരിക്കുക ,മറിച്ച് ,"ഞാന്‍ ഒരു സത്യം കണ്ടെത്തി " എന്ന്‍ പറയുക .
"ഞാന്‍ ആത്മാവിന്‍റെ മാര്‍ഗം കണ്ടെത്തി " എന്ന് പറയാതിരിക്കുക ,മറിച്ച് ,"എന്‍റെ
മാര്‍ഗത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആത്മാവിനെ ഞാന്‍ കണ്ടു " എന്ന്‍ പറയുക
എന്തെന്നാല്‍ ആത്മാവ് എല്ലാ മാര്‍ഗങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്നു .
ആത്മാവ് ഒരു രേഖയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നില്ല ,ഒരു മുള പോലെ വളരുന്നുമില്ല .
ആത്മാവ് എണ്ണമറ്റ ദലങ്ങളുള്ള ഒരു താമരപ്പൂപോലെ വിടരുന്നു
,

പ്രവാചകന്‍ (പതിനഞ്ചാം അദ്ധ്യായം)

2010-08-30T18:19:00.005+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിനഞ്ചാം അദ്ധ്യായം)

അപ്പോള്‍ ഒരു സ്ത്രീ പറഞ്ഞു ,
ഞങ്ങളോട്‌ വേദനയെക്കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളുടെ വേദന ,നിങ്ങളുടെ വിവേകത്തിനെ ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നപുറന്തോടിന്‍റെ ശിഥിലീകരണമാകുന്നു.
ഏതൊരു ഫലത്തിന്‍റെയും പുറന്തോട് ,അതിന്‍റെ ഹൃദയം സൂര്യനെദര്‍്ശിക്കുന്നതിലേക്കായി,തകര്‍ക്കപെടുന്നതുപോലെ തന്നെ നിങ്ങളും വേദനഅറിയുക തന്നെ വേണം .
നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ നിത്യാല്ഭുതങ്ങളെക്കുറിച്ചു നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില്‍വിസ്മയം സൂക്ഷിക്കുവാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ ,നിങ്ങളുടെ വേദന നിങ്ങളുടെസന്തോഷത്തെക്കാള്‍ ഒട്ടും വിസ്മയം കുറഞ്ഞതല്ലെന്നു കാണാം .
നിങ്ങളുടെ പാടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയ ഋതുക്കളെ നിങ്ങള്‍ എല്ലായ്പ്പോഴുംസ്വീകരിച്ചതുപോലെ തന്നെ ,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഋതുഭേദങ്ങളെയുംനിങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുക തന്നെ വേണം .
നിങ്ങളുടെ ദുഖത്തിന്‍റെ ശിശിരത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ പ്രശാന്തതയോടുകൂടി ഇരിക്കുക.
നിങ്ങളുടെ വേദന അധികവും സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത് തന്നെ .
അത് ,നിങ്ങളിലെ ഭിഷഗ്വരന്‍ നിങ്ങളിലെ രോഗാതുരമായ സ്വത്വത്തെസുഖപ്പെടുത്തുവാനുപയോഗിക്കുന്ന കയ്പേറിയ കഷായമത്രേ .
അതിനാല്‍ ചികിത്സകനെ വിശ്വസിക്കുക ,അവന്‍റെ പ്രത്യൌഷധങ്ങളെ
നിശബ്ദമായും പ്രശാന്തതയിലും ആചമനം ചെയ്യുക .
എന്തെന്നാല്‍, അവന്‍റെ കരങ്ങള്‍ ഭാരമേറിയതും കഠിനവുമെങ്കിലും,അവയെനയിക്കുന്നത് അദൃശ്യനായവന്‍റെ മൃദുല പാണികളാകുന്നു.
അവന്‍റെ പാനപാത്രം ,അത് നിങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകളെ പൊള്ളിക്കുമെങ്കിലും, തന്‍റെതന്നെ ദിവ്യാശ്രുക്കളാല്‍ കുശവന്‍ കുഴച്ചെടുത്ത കളിമണ്ണാല്‍ നിര്‍മ്മിതമത്രേ

പ്രവാചകന്‍(പതിനാലാം അദ്ധ്യായം)

2010-08-29T20:57:00.015+05:30

പ്രവാചകന്‍(പതിനാലാം അദ്ധ്യായം)

പിന്നെ പുരോഹിത വീണ്ടും പറഞ്ഞു : ഞങ്ങളോട് യുക്തിയെയും വികാരത്തെയും കുറിച്ച് പറയുക .
അവന്‍ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ് പലപ്പോഴും ,നിങ്ങളുടെ യുക്തിയും ന്യായവിധിയും നിങ്ങളുടെ വികാരത്തോടും വാഞ്ഛയോടും യുദ്ധത്തില്‍ ഏര്‍പെടുന്ന ,ഒരു രണഭൂമിയാകുന്നു.

നിങ്ങളുടെ മൂലഘടകങ്ങളുടെ കലഹവും വൈരവും ,ഐക്യവും ലയവുമാക്കി മാറ്റി, എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവില്‍ സമാധാനപാലകന്‍ ആകുവാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ .
പക്ഷെ എനിക്കെങ്ങനെ അത് കഴിയും ? നിങ്ങള്‍ സ്വയം തന്നെ സമാധാനപാലകര്‍,
അല്ല ,നിങ്ങളുടെ മൂലഘടകങ്ങളുടെ
പ്രണയികള്‍ ,ആവുകയില്ലെങ്കില്‍ .
നിങ്ങളുടെ യുക്തിയും വികാരവും, സമുദ്രായനം നടത്തുന്ന നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്‍റെ ചുക്കാനും തുഴകളുമാകുന്നു .
നിങ്ങളുടെ തുഴകളോ ചുക്കാനോ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് തകര്‍ന്നാല്‍ , കടലില്‍ ഒഴുകി നടക്കുകയോ, തിരകളാല്‍ എടുത്തെറിയപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കില്‍ നടുക്കടലില്‍ നിശ്ചലനാക്കപെടുകയോ അല്ലാതെ നിങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റൊന്നിനുമാവില്ല .
എന്തെന്നാല്‍ യുക്തി ,ഏകനായി വാഴുമ്പോള്‍ ,ബന്ധനം തീര്‍ക്കുന്ന ഒരു ശക്തിയാകുന്നു: വികാരം, നിയന്ത്രിക്കപെട്ടില്ലെങ്കില്‍ സ്വയം ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിനാളമാകുന്നു .
അതുകൊണ്ട് ,യുക്തിയെ വികാരത്തോളം ഉയര്‍ത്തുവാന്‍ ,നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ അനുവദിക്കുക,അങ്ങനെ അത് ഗീതികള്‍ പാടട്ടെ .
സ്വന്തം ചിതയില്‍ നിന്ന് പറന്നുയരുന്ന ഫീനിക്സ് പക്ഷിയെപ്പോലെ ,നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങള്‍ ദിനവും അതിന്‍റെ പുനര്‍ജനിയിലൂടെ കടന്നു പോകേണ്ടതിലെക്കായി ,
വികാരത്തെ യുക്തികൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കുവാന്‍ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ അനുവദിക്കുക.
നിങ്ങള്‍, രണ്ട് പ്രിയപ്പെട്ട അഥിതികളെ എന്നപോലെ, നിങ്ങളുടെ ന്യായവിധിയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും കരുതിയിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ആശിച്ചു പോകുന്നു .
നിശ്ചയമായും നിങ്ങള്‍ ഒരു അഥിതിക്കുമേലെ അപരനെ ബഹുമാനിക്കുകയില്ല ,
എന്തെന്നാല്‍ ഒരുവന് മേലെ മാത്രം കൂടുതല്‍ കരുതലെടുക്കുന്നവന് ,ഇരുവരുടെയും സ്നേഹവും ബഹുമാനവും നഷ്ടമാകുന്നു .
മലമടക്കുകളില്‍ ,നിങ്ങള്‍ വിദൂര കൃഷിപ്പാടങ്ങളുടെയും പുല്മേടുകളുടെയും ശാന്തിയും പരിശുദ്ധിയും നുകര്‍ന്നുകൊണ്ട് വെളുത്ത പോപ്ലാറുകളുടെ ശീതള ഛായയിലിരിക്കുമ്പോള്‍,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിശബ്ദമായി ഇങ്ങനെ പറയട്ടെ,
"ദൈവമിരിക്കുന്നത് യുക്തിയിലാകുന്നു "
കൊടുങ്കാറ്റു വരുമ്പോള്‍ ,ശക്തമായ വാതം കാടുകളെ പിടിച്ചുലക്കുംപോള്‍ ,
ഇടിയും മിന്നലും ആകാശത്തിന്‍റെ മഹത്വം വിളിച്ചോതുംപോള്‍ ,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഭീതിയാര്‍ന്നു ഇങ്ങനെ പറയട്ടെ ," ദൈവം ചലിക്കുന്നത് വികാരവായ്പോടെ ".
നിങ്ങള്‍, ദൈവത്തിന്‍റെ ഗോളത്തിലെ ഒരു ശ്വാസവും അവന്‍റെ കാനനത്തിലെ ഒരു ഇലയും ആകയാല്‍ ,നിങ്ങളും യുക്തിയില്‍ വിശ്രമിക്കുകയും വികാരത്തില്‍ ചലിക്കുകയും ചെയ്യുക തന്നെ വേണം .

പ്രവാചകന്‍ (പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം )

2009-10-02T21:07:00.014+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം )

പിന്നെ, ഒരു വാഗ്മി പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചു പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
നഗരകവാടത്തിലും നിങ്ങളുടെ നെരിപ്പോടിനരുകിലും ,നിങ്ങള്‍ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ച്, നിങ്ങളുടെ തന്നെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ആരാധിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ,
തങ്ങളെ മൃഗീയമായി കൊലചെയ്യുന്ന മര്‍ദ്ദകനായ സ്വേച്ഛാധിപതിയുടെ മുമ്പില്‍ വണങ്ങി ,അവന് സ്തുതി പാടുന്ന അടിമകളെപ്പോലെ .
അതെ ,ദേവാലയത്തിന്‍റെ ഉപവനത്തിലും ,കോട്ടയുടെ നിഴലിലും ,നിങ്ങളിലെ ഏറ്റവും സ്വതന്ത്രരായവര്‍ ,തങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഒരു നുകമായും കൈവിലങ്ങായും ധരിക്കുന്നത് ഞാന്‍കണ്ടിട്ടുണ്ട് .
എന്‍റെ ഹൃദയം ഉള്ളില്‍ നിണമണിഞ്ഞു; എന്തെന്നാല്‍, സ്വാതന്ത്ര്യം തേടുവാനുള്ള
ആഗ്രഹം പോലും നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പടച്ചമയമാവുകയും ,സ്വാതന്ത്ര്യം ,ഒരു ലക്ഷ്യമെന്നോ ഒരു സഫലീകരണമെന്നോ പറയുന്നതു അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ മാത്രമെ നിങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാവുകയുള്ളു.
നിങ്ങളുടെ പകലുകള്‍ കരുതലില്ലാത്തവയും ,നിങ്ങളുടെ രാത്രികള്‍ ഒരു ആവശ്യമോ ദുഖമോഇല്ലാത്തവയും അല്ലാതാകുമ്പോഴല്ല നിങ്ങള്‍ യഥാര്‍ഥത്തില്‍ സ്വതന്ത്രരാവുന്നത് ,
പിന്നെയോ ,ഇവ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ ചുറ്റി വരിയുകയും,എന്നിട്ടും നിങ്ങള്‍ അവയ്ക്ക് മേലെ, നഗ്നരായും കെട്ടുകളഴിഞ്ഞും ഉയരുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് .
നിങ്ങളുടെ വിവേകത്തിന്‍റെ പ്രഭാതത്തില്‍ ,നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ മധ്യാഹ്നത്തിന്‍റെ
ചുറ്റും ബന്ധിച്ച ചങ്ങലകള്‍ പൊട്ടിച്ചെറി്ഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ ,നിങ്ങളുടെ ദിനരാത്രങ്ങളുടെ മേലെ ഉയരുവാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങിനെ കഴിയും?
സത്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്ന് വിളിക്കുന്നതെന്തോ അത് തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ബലവത്തായ ചങ്ങല;അതിന്‍റെ കണ്ണികള്‍ സൂര്യപ്രകാശത്തില്‍ തിളങ്ങുകയും നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ മഞ്ഞളിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമെങ്കിലും.
നിങ്ങള്‍ സ്വതന്ത്രരാവുന്നതിലേക്കായി ,നിങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത് ,നിങ്ങളുടെ തന്നെആത്മശകലങ്ങളെയല്ലാതെ മറ്റെന്തിനെയാണ്?
നീതിരഹിതമായ ഒരു നിയമത്തെയാണ് നിങ്ങള്‍ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതെങ്കില്‍ ,ആ നിയമം നിങ്ങളുടെ ഫാലകത്തില്‍ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കൈയ്യാല്‍ എഴുതപ്പെട്ടത് തന്നെ .
നിങ്ങളുടെ നിയമ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ എരിച്ചിട്ടോ ,നിങ്ങളുടെ ന്യായാധിപന്മാരുടെ
നെറ്റിതടങ്ങള്‍ കഴുകിയിട്ടോ നിങ്ങള്‍ക്ക് അതിനെ മായ്ച്ചു കളയാന്‍ കഴിയില്ല ,അവയ്ക്ക് മീതെ ഒരുസമുദ്രം തന്നെ ഒഴുക്കിയാലും .
ഒരു സ്വേച്ഛാധിപതിയെയാണ് നിങ്ങള്‍ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കുന്നതെങ്കില്‍ ,ആദ്യം നിങ്ങളുടെയുള്ളില്‍ അവനുയര്‍ത്തിയ സിംഹാസനം തകര്‍ന്നു എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുക .
എന്തെന്നാല്‍,അവരുടെ തന്നെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയും,ആത്മാഭിമാനത്തില്‍ ക്ഷതമേല്‍പ്പിച്ചുമല്ലാതെ, സ്വതന്ത്രരെയും ആത്മാഭിമാനമുള്ളവരെയും ഒരു സ്വേച്ഛാധിപതിക്ക് എങ്ങനെ ഭരിക്കുവാന്‍ കഴിയും ?
നിങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു മനോവ്യഥയെ ആണെങ്കില്‍ അത് , നിങ്ങളില്‍ അടിച്ചേല്‍പിക്കപെട്ടതല്ല: മറിച്ച് നിങ്ങള്‍ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതുതന്നെ .
നിങ്ങള്‍ക്ക് ദൂരീകരിക്കുവാനുള്ളത് ഒരു ഭയത്തെയാണെങ്കില്‍ ,അതിന്‍റെ ഉറവിടം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലാണ് ,അല്ലാതെ നിങ്ങള്‍ ഭയപ്പെട്ടവന്‍റെ കരങ്ങളിളല്ല .
സത്യമായും എല്ലാ വസ്തുക്കളും നിങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍ സ്ഥിരമായ അര്ദ്ധാലിംഗനത്തില്‍ തന്നെ ചലിക്കുന്നു :
ആഗ്രഹിച്ചതും ഭയപ്പെട്ടതും ,വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതും ലാളിക്കപ്പെടുന്നതും ,നിങ്ങള്‍ തേടുന്നതും ഓടി ഒളിക്കേണ്ടതും .
ഇവ നിങ്ങളുടെയുള്ളില്‍ ഇണ ചേര്‍ന്ന് ചുറ്റിപിണയുന്ന വെളിച്ചവും നിഴലും പോലെ ചലിക്കുന്നു .
ഒടുവില്‍ നിഴല്‍ മങ്ങി ഇല്ലാതാവുമ്പോള്‍ ,തങ്ങിനില്‍ക്കുന്ന വെളിച്ചം മറ്റൊരു പ്രകാശത്തിന്ന് നിഴലായി മാറുന്നു .
അതുപോലെ നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം, അതിന്‍റെ കാല്‍ചങ്ങലകള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോള്‍, സ്വയം മറ്റൊരു വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ കാല്‍വിലങ്ങായി മാറുന്നു.

പ്രവാചകന്‍ (പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായം)

2009-09-06T20:11:00.013+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായം)
അപ്പോള്‍ ഒരു അഭിഭാഷകന്‍ പറഞ്ഞു :ഗുരോ ,ഞങ്ങളുടെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചു് പറഞ്ഞാലും .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങള്‍ നിയമങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതില്‍ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു ,
എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍
കൂടുതല്‍ ആഹ്ലാദിക്കുന്നതു അവ ലംഘിക്കുന്നതിലാണ്.
സ്ഥൈര്യത്തോടെ മണല്‍ ഗോപുരങ്ങളുണ്ടാക്കിയും ,പൊട്ടിച്ചിരിയോടെ അവ തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞും,
കടല്‍ തീരത്ത് കളിക്കുന്ന കുട്ടികളെപ്പോലെ .
പക്ഷെ ,നിങ്ങള്‍ മണല്‍ ഗോപുരങ്ങളുണ്ടാക്കുംപോള്‍ ,സമുദ്രം തീരത്തേക്ക് കൂടുതല്‍ മണല്‍
എത്തിക്കുന്നു ,
നിങ്ങള്‍ അവയെ തകര്‍ക്കുമ്പോള്‍ സമുദ്രം നിങ്ങളോടൊപ്പം പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു .
നിശ്ചയമായും സമുദ്രം എപ്പോഴും നിഷ്കളങ്കരോടൊത്ത് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു .
പക്ഷെ ജീവിതം സമുദ്രവും മനുഷ്യ നിര്‍മിത നിയമങ്ങള്‍ മണല്‍ ഗോപുരങ്ങളും അല്ലാത്തതായുള്ളവര്‍,
ജീവിതം ഒരു ഉറച്ച പാറയും ,നിയമം അതിനെ അവരുടെ തന്നെ ഛായയില്‍ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുവാനുള്ള ഒരു ഉളിയും ആയുള്ളവര്‍ -അവരെപ്പറ്റി എന്ത് പറയുവാന്‍ ?
നര്‍ത്തകരെ വെറുക്കുന്ന മുടന്തനെപ്പറ്റി എന്ത് പറയുവാന്‍ ?
തന്റെ നുകത്തെ സ്നേഹിക്കുകയും ,കാട്ടിലെ മാനിനേയും കേഴയെയും വഴിപിഴച്ചവരെന്നും
അലഞ്ഞു തിരിയുന്നവരെന്നും വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാളയെക്കുറിച്ചു് എന്തുപറയാന്‍ ?
തന്റെ തുകല്‍ പൊഴി്ക്കാന്‍ കഴിയാതെ ,മറ്റുള്ളവയെ നഗ്നരെന്നും നാണമില്ലാത്തവരെന്നും
വിളിക്കുന്ന ,വയസ്സന്‍ സര്‍പ്പത്തെക്കുറിച്ച് എന്ത് പറയാന്‍ ?
വിവാഹ വിരുന്നിന് വളരെ നേരത്തെ എത്തി ,അമിതാഹാരത്താല്‍ ക്ഷീണിതനായി ,എല്ലാ വിരുന്നുകളും അതിക്രമങ്ങളാണെന്നും എല്ലാ വിരുന്നുകാരും നിയമ ലംഘകരാണെന്നും പുലമ്പിക്കൊണ്ട് തിരികെ പോകുന്നവനെക്കുറിച്ചു എന്ത് പറയുവാന്‍ ?
ഇവരെയെല്ലാം കുറിച്ച് , അവരും സൂര്യ പ്രകാശത്തില്‍ നില്ക്കുന്നു ,പക്ഷെ തങ്ങളുടെ പിന്‍ഭാഗം സൂര്യനഭിമുഖമായിക്കൊണ്ട്,എന്നല്ലാതെ ഞാന്‍ എന്ത് പറയുവാന്‍ ?
അവര്‍ തങ്ങളുടെ നിഴലുകള്‍ മാത്രം കാണുന്നു ,അവരുടെ നിയമങ്ങള്‍ അവരുടെ നിഴലുകള്‍ ആകുന്നു .
സൂര്യന്‍ അവര്‍ക്ക് നിഴല്‍ വീഴ്ത്തുന്ന ഒരു വസ്തുവല്ലതെ മറ്റെന്താണ് ?
നിയമങ്ങള്‍ അംഗീകരിക്കുക എന്നത് ,തല താഴ്ത്തി ,ഭൂമിയില്‍ അവരുടെ നിഴലുകളെ
പിന്തുടരുക എന്നല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് ?
പക്ഷെ ,സൂര്യനഭിമുഖമായി നടക്കുന്നവരേ ,ഭൂമിയില്‍ വരയ്ക്കപ്പെട്ട ഏത് രൂപത്തിന് നിങ്ങളെ
പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുവാന്‍ കഴിയും ?
നിങ്ങള്‍ കാറ്റിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവര്‍. ഏത് കാറ്റാടി നിങ്ങളുടെ ഗതി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കും ?
നിങ്ങള്‍ ഒരുവന്റെയും കാരാഗൃഹവാതിലില്‍ വച്ചല്ലാതെ ,നിങ്ങളുടെ നുകം തകര്‍ത്തെറിയുകയാണെങ്കില്‍ ,മനുഷ്യന്റെ ഏത് നിയമത്തിനു നിങ്ങളെ ബന്ധിക്കുവാന്‍ കഴിയും ?
നിങ്ങള്‍ നൃത്തം ചെയ്യുകയും,എന്നാല്‍ ഒരുവന്റെയും ഇരുമ്പു ചങ്ങലകളില്‍ തടഞ്ഞു വീഴുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ഏത് നിയമത്തെ ഭയക്കണം ?
നിങ്ങള്‍ വസ്ത്രങ്ങള്‍ കീറിയെറിയുകയും,എന്നാല്‍ മറ്റൊരുവന്റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ അവ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഏതൊരുവനാണ് നിങ്ങളെ നിയമത്തിന്റെ മുമ്പില്‍ കൊണ്ടുവരിക ?
ഓര്‍ഫലീസ് നിവാസികളേ !
നിങ്ങള്‍ക്ക് പെരുമ്പറകള്‍ മൂടിവയ്ക്കാം ,വിപഞ്ചികയുടെ തന്ത്രികള്‍ അയച്ചുവിടാം ,പക്ഷെ വാനമ്പാടിയോടു പാടരുതെന്ന് കല്പിക്കുവാന്‍ ആര്‍ക്കു കഴിയും ?

പ്രവാചകന്‍ (പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം )

2009-07-03T18:46:00.028+05:30

പ്രവാചകന്‍ (പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായം )

അന്നേരം ,നഗരത്തിലെ ന്യായാധിപരിലൊരുവന്‍ മുന്നോട്ടു വന്ന് പറഞ്ഞു , ഞങ്ങളോട്‌ കുറ്റകൃത്യത്തെയും ശിക്ഷാവിധിയെയും കുറിച്ചു പറയുക . അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു : നിങ്ങളുടെ ആത്മാവ്‌ കാറ്റിന്നു മീതെ അലയുംപോഴാണ് നിങ്ങള്‍ , എകരും കാവലാളില്ലാത്തവരും ,മറ്റുള്ളവരോടും അതിനാല്‍ത്തന്നെ നിങ്ങളോട് തന്നെയും തെറ്റ് ചെയ്യുന്നത് . ആ തെറ്റിനാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക്, അനുഗ്രഹീതരുടെ പടിവാതില്‍ക്കല്‍ മുട്ടുമ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം,അവഗണിക്കപെട്ടവരായി കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും . നിങ്ങളിലെ ദൈവാംശം സമുദ്രത്തെപോലെയാകുന്നു . അത് എന്നും പരിശുദ്ധമായി തുടരും . വായുവിനെപ്പോലെ അത് ചിറകുള്ളതിനെയെല്ലാം വാനിലുയര്‍ത്തും . നിങ്ങളിലെ ദൈവാംശം സൂര്യനെയും പോലെ ആകുന്നു.
അത് തുരപ്പനെലിയുടെ വഴികള്‍ അറിയുന്നില്ല ,സര്‍പ്പത്തിന്‍റെ മാളങ്ങള്‍ തേടുന്നുമില്ല .
പക്ഷെ ,നിങ്ങളിലെ ദൈവാംശം ഏകനായല്ല നിങ്ങളില്‍ വസിക്കുന്നത് .
നിങ്ങളിലുള്ളതില്‍ അധികവും ഇപ്പോഴും മനുഷ്യന്‍ തന്നെ ,
എന്നാല്‍ ഇനിയും മനുഷ്യനാകാത്തതും നിങ്ങളില്‍ അധികമായി ഉണ്ട് :
സ്വന്തം ഉണര്‍ച്ച തേടി മൂടല്‍ മഞ്ഞില്‍ നിദ്രാടനം നടത്തുന്ന രൂപരഹിതനായ ഒരു
നാടോടി .
നിങ്ങളിലെ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചാണ് ഞാനിപ്പോള്‍ സംസാരിക്കുവാന്‍ പോകു‌ന്നത് .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങളിലെ ദൈവസ്വരൂപമോ ,മഞ്ഞില്‍ അലയുന്ന നാടോടിയോ അല്ല ,
മറിച്ച് അവനാണ്‌ കുറ്റകൃത്യത്തെയും അതിനുള്ള ശിക്ഷയേയും കുറിച്ചു അറിയുന്നത് .
തെറ്റ് ചെയ്ത ഒരുവനെക്കുറിച്ചു ,അവന്‍ നിങ്ങളില്‍ ഒരുവനേയല്ല മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ
ഇടയിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറിവന്ന ഒരു അപരിചിതനാണ് എന്ന മട്ടില്‍ നിങ്ങള്‍
പറയുന്നതു ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാന്‍ കേട്ടിടുണ്ട് .
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നു ,പുണ്യവാന്‍മാര്‍ക്കും ധര്‍മ്മിഷ്ടര്‍ക്കും , നിങ്ങളില്‍
ഓരോരുത്തരിലുമുള്ള ഏറ്റവും ഉന്നതമായതിനേക്കാള്‍ ഉയരുവാന്‍
കഴിയാത്തപോലെതന്നെ ,
ദുഷ്ടര്‍ക്കും ദുര്‍ബലര്‍ക്കും, നിങ്ങളിലുമുള്ള ഏറ്റവും അധമമായതിനേക്കാള്‍
അധപതിക്കുവാനും കഴിയുകയില്ല .
ഒരൊറ്റ ഇലയും വൃക്ഷത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ നിശബ്ദ ജ്ഞാനത്തോടെയല്ലാതെ
പഴുത്തു പോകുന്നില്ല .
അത് പോലെ നിങ്ങളുടെയെല്ലാം ഗുപ്തമായ ഇച്ഛയില്ലാതെ നിങ്ങളിലൊരുവനും
തെറ്റ് ചെയ്യുവാനും കഴിയില്ല .
നിങ്ങളുടെ ദൈവസ്വരൂപത്തിലേക്ക് നിങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു ഒരു ഘോഷയാത്രയായി
നടന്നു പോകുന്നു .
വഴിയും യാത്രികരും നിങ്ങള്‍ തന്നെ .
നിങ്ങളില്‍ ഒരുവന്‍ തടഞ്ഞു വീഴുമ്പോള്‍ ,അവന്‍ തന്റെ പുറകിലുള്ളവര്‍ക്കായി
വീഴുന്നു,പ്രതിബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി .
അതെ അവന്‍ വീഴുന്നത് തന്റെ മുമ്പിലുള്ളവര്‍ക്കും കൂടി വേണ്ടിയാണ് .
വേഗവും ദൃഡപാദങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും തടസ്സം നീക്കാതെ കടന്നുപോയവര്‍ .
വാക്കുകള്‍ നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ ആഘാതമാവുമെങ്കിലും,ഇതും കൂടി:
കൊലചെയ്യപ്പെട്ടവന്‍ തന്റെ കൊലയ്ക്ക്‌`ഉത്തരവാദി അല്ലാതാകുന്നില്ല .
മോഷണത്തിനിരയായവന്‍ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന് ആക്ഷേപാര്‍ഹനല്ലാതാകുന്നില്ല .
ധര്‍മ്മിഷ്ടര്‍ ദുര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തികളില്‍ നിര്‍ദോഷികളാകുന്നില്ല.
കരങ്ങള്‍ ശുദ്ധമായവര്‍ മഹാപാതകികളൂടെ ചെയ്തികളെത്തൊട്ടു ശുദ്ധരാകുന്നില്ല .
അതെ ,അപരാധി പലപ്പോഴും മുറിവേറ്റവന്‍റെ ഇരയാകുന്നു .
അതുപോലെ, കുറ്റാരോപിതന്‍ പലപ്പോഴും തെറ്റുകാരല്ലാത്തവരുടെയും അനവദ്യരുടെയും
ബാധ്യതാവാഹകരായിരിക്കും .
നിങ്ങള്‍ക്ക് നീതിമാന്മാരെയും നീതിരഹിതരെയും,നല്ലവരെയും ദുഷ്ടരെയും
വേര്‍തിരിക്കുവാനാകില്ല.

എന്തെന്നാല്‍ അവര്‍ ,ഒരുമിച്ചു നെയ്തെടുത്ത കറുപ്പും വെളുപ്പും നൂലുകള്‍ പോലെ ,ഒരുമിച്ചു
സൂര്യാഭിമുഖമായി നില്ക്കുന്നു .
കറുത്ത നൂല് പൊട്ടുമ്പോള്‍ ,നെയ്ത്തുകാരന്‍ മുഴുവന്‍ വസ്ത്രവും പരിശോധിക്കു‌ന്നു ,
അതോടൊപ്പം അവന് തന്റെ തറിയും പരിശോധിക്കേണ്ടി വരുന്നു .
നിങ്ങളില്‍ ആരെങ്കിലും വിശ്വസ്തയല്ലാത്ത ഭാര്യയെ ന്യായവിസ്താരം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,
അവന്‍ അതോടൊപ്പം ഭര്‍ത്താവിന്റെ ഹൃദയം തുലാസു‌കൊണ്ട് തൂക്കുകയും ,ആത്മാവ്
അളവുപാത്രങ്ങള്‍ കൊണ്ടു അളക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ .
അപരാധിയെ ചാട്ടയാല്‍ പ്രഹരിക്കുന്നവന്‍,തെറ്റുചെയ്യപ്പെട്ടവന്റെ ആത്മാവിലേക്ക് മിഴി പായിക്കട്ടെ .നിങ്ങളില്‍ ഏതൊരുവനെങ്കിലും ,ധര്മ്മനിഷ്ടയുടെ പേരില്‍ ശിക്ഷ വിധിക്കുകയും ,അധമ വൃക്ഷത്തിന്റെ കടക്കല്‍ മഴു വെയ്ക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ ,അവനെ അതിന്റെ വേരുകളിലേക്ക്
നോക്കുവാന്‍ അനുവദിക്കുക .
നിശ്ചയമായും അവന്‍ ,നല്ലതിന്റെയും ദുഷിച്ചതിന്റെയും, ഫലസമൃദ്ധിയുടെയും നിഷ്ഫലതയുടെയും
വേരുകള്‍ ഭൂമിയുടെ നിശബ്ദ ഹൃദയത്തില്‍ ഇഴചേര്‍ന്നു കിടക്കുന്നത് കാണും.
നിങ്ങള്‍ : വിധിക്കുന്നവര്‍ നീതിമാന്മാരായിരിക്കുക .
ശരീരത്തില്‍ സത്യവാനും ആത്മാവില്‍ തസ്കരനുമായവനു നിങ്ങള്‍ എന്ത് ശിക്ഷ വിധിക്കും ?
ശരീരത്തില്‍ ഘാതകനും അതേസമയം ആത്മാവില്‍ സ്വയം ഹനിക്കപ്പെടുന്നവനുമായവന്
നിങ്ങള്‍ എന്ത് പിഴ വിധിക്കും ?
പ്രവര്‍ത്തിയില്‍ വഞ്ചകനും മര്‍ദ്ദകനും,എന്നാല്‍ അതേസമയം ദുഖിതനും ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ടവനുമായവനെ നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെ കുറ്റം ചുമത്തി വിചാരണ ചെയ്യും ?
തങ്ങളുടെ ദുഷ്ചെയ്തികളേക്കാള്‍ വലിയ പശ്ചാത്താപം പേറുന്നവരെ നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെ ശിക്ഷിക്കും ?
പശ്ചാത്താപം എന്നത് ,നിങ്ങള്‍ സംതൃപ്തിയോടെ സേവിക്കുന്ന അതേ നിയമം
സ്വയം നടപ്പിലാക്കുന്ന നീതി തന്നെയല്ലേ ?
എന്നിരുന്നാലും നിങ്ങള്‍ക്ക് നിരപരാധരുടെമേല്‍ പശ്ചാത്താപം ചുമത്തുവാനൊ,അപരാധികളുടെ ഹൃദയങ്ങളില്‍ നിന്നു അതിനെ നീക്കുവാനോ കഴിയില്ല .
ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ തന്നെ അത് രാത്രിയില്‍ വന്നു വിളിക്കും .അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ഉണര്‍ന്നു പരസ്പരം നോക്കും .
നിങ്ങള്‍ എങ്ങനെ നീതി അറിയും :എല്ലാ ചെയ്തികളും വെളിച്ചത്തിന്റെ നിറവില്‍ നോക്കിക്കണ്ടില്ലെന്കില്‍ ?

അപ്പോള്‍ മാത്രമെ ,വീണവനും നിവര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നവനും ,തന്റെ നാടോടി സ്വരൂപത്തിന്റെ രാത്രിയുടെയും ദൈവ സ്വരൂപത്തിന്റെ പകലിന്റെയും ഇടയില്‍
സന്ധ്യാവെളിച്ചത്തില്‍ നില്ക്കുന്ന ഒരുവന്‍ തന്നെയെന്നും .ദേവാലയത്തിന്റെ മൂലക്കല്ല് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന കല്ലിനേക്കാള്‍ ഒട്ടും ഉയരെയല്ലെന്നും നിങ്ങള്‍ അറിയുകയുള്ളൂ .

പ്രവാചകന്‍ (പത്താം അദ്ധ്യായം )

2009-06-12T18:15:00.012+05:30

പിന്നെ ഒരു വ്യാപാരി പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട്‌ വില്പനയെയും വാങ്ങലിനെയുംകുറിച്ചു പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂമി അവളുടെ ഫലങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു , നിങ്ങളുടെ കരങ്ങള്‍നിറയ്ക്കുവാന്‍ അറിയുമെങ്കില്‍ ,നിങ്ങള്‍ക്ക് വിലോപമുണ്ടാവുകയുമില്ല.
ഭൂമിയുടെ ദാനങ്ങള്‍ പരസ്പരം കൈമാറുന്നതിലാണ് നിങ്ങള്‍ സമൃദ്ധികണ്ടെത്തേണ്ടതും സംതൃപ്തരാവേണ്ടതും .
എന്നാല്‍ ഈ കൈമാറ്റം സ്നേഹത്തിലും കരുണാര്‍ദ്രമായ നീതിയിലുമല്ലെങ്കില്‍ , അത് ചിലരെ അത്യാഗ്രഹത്തിലേക്കും മറ്റുചിലരെ
വിശപ്പിലേക്കും വഴി നയിക്കും.
വ്യപാരസ്ഥലത്ത്,നിങ്ങള്‍, കടലിലും പാടത്തും മുന്തിരിതോപ്പുകളിലും വിയര്‍പ്പൊഴുക്കുന്നവര്‍,
കുശവന്‍മാരെയും സുഗന്ധ വ്യഞ്ജന വ്യാപാരികളെയും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍ ,
നിങ്ങളുടെ തുലാസ്സുകളെയും ,മൂല്യത്തെ മൂല്യത്താല്‍ മതിക്കുന്ന അളവിനേയുംപവിത്രീകരിക്കുവാന്‍ ,നിങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് ഭൂമിയുടെ ആത്മാവിനെപ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു വരുത്തുക .
നിങ്ങളുടെ അധ്വാനത്തിന് പകരമായി തങ്ങളുടെ വാക്കുകള്‍ വില്‍ക്കുവാന്‍തയ്യാറായി ,വെറുംകൈയ്യുമായി വരുന്നവരെ നിങ്ങളുടെ വ്യവഹാരങ്ങളില്‍പങ്കെടുക്കുവാന്‍ അനുവദിക്കാതിരിക്കുക .
അങ്ങനെയുള്ള മനുഷ്യരോട് നിങ്ങള്‍ പറയണം :
"ഞങ്ങളോടൊപ്പം വയലുകളിലേക്ക് വരിക ,അല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങളുടെസഹോദരരൊപ്പം സമുദ്രത്തില്‍ പോയി ,നിങ്ങളുടെ വലയെറിയുക"
"എന്തെന്നാല്‍ കരയും സമുദ്രവും ഞങ്ങളോടെന്നപോലെ ,നിങ്ങളോടുംകരുണയുള്ളവരായിരിക്കും".
എന്നാല്‍ അവിടെ ഗായകരും, നര്‍ത്തകരും, ഓടക്കുഴല്‍ വാദകരും വന്നാല്‍അവരുടെ സമ്മാനങ്ങളും നിങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കൊള്ളുക.
എന്തെന്നാല്‍ അവരും ഫലങ്ങളും, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും ശേഖരിക്കുന്നവരാകുന്നു ,
അവര്‍ കൊണ്ടുവരുന്നവയോ ,സ്വപ്നങ്ങളാല്‍ നിര്‍മ്മിതമെങ്കിലും , നിങ്ങളുടെആത്മാവിനുള്ള വസ്ത്രവും അന്നവും തന്നെയാകുന്നു .
വ്യാപാരസ്ഥലത്തുനിന്ന് പിന്നെ നിങ്ങള്‍ മടങ്ങുമ്പോള്‍ ,ഒരുവനും അവിടെ നിന്നുംവെറുംകൈയ്യോടെ മടങ്ങിയിട്ടില്ലെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തുക .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ചെറിയവന്‍റെയും ആവശ്യങ്ങള്‍നിറവേറുന്നതുവരെ,ഭൂമിയുടെ ആത്മാവ് കാറ്റിന്നു മീതെ സ്വച്ഛമായിഉറങ്ങുകയില്ല

പ്രവാചകന്‍ (ഒന്‍പതാം അദ്ധ്യായം)

2009-06-05T20:08:00.009+05:30

അപ്പോള്‍ ഒരു നെയ്ത്തുകാരന്‍ പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട് വസ്ത്രങ്ങളെ കുറിച്ചുപറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരം നല്‍കി :
നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യത്തിന്‍റെ ഭൂരിഭാഗവും മറയ്ക്കുന്നുഎന്നാല്‍ നിങ്ങളുടെ അഭംഗികളെ മറയ്ക്കുന്നുമില്ല .
സ്വകാര്യതയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ,നിങ്ങള്‍ വസ്ത്രങ്ങളില്‍ തേടുന്നുവെങ്കിലും,നിങ്ങള്‍അവയില്‍ കണ്ടെത്തുന്നത് ഒരു പടച്ചമയവും ചങ്ങലയും ആയിരിക്കാം.
നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളേക്കാലും അധികമായി നിങ്ങളുടെ തുകലുകൊണ്ട് സൂര്യനെയും കാറ്റിനെയും നേരിടുവാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ .
എന്തെന്നാല്‍ ജീവന്‍റെ ശ്വാസം സൂര്യപ്രകാശത്തിലും അതിന്‍റെ കരങ്ങള്‍ കാറ്റിലുമാകുന്നു.
നിങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ പറയും ,"നമ്മള്‍ ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍ നെയ്തത് വടക്കന്‍ കാറ്റു തന്നെയാണ് ".
എന്നാല്‍ ,ഞാന്‍ പറയുന്നു .'അതെ , അത് വടക്കന്‍ കാറ്റു തന്നെ "
പക്ഷെ അവന്‍റെ നെയ്ത്തുതറി ലജ്ജയും ,അവന്‍റെ നാരുകള്‍ മൃദുലമാക്കപ്പെട്ട സിരാതന്തുക്കളും ആകുന്നു .
അവന്‍റെ ജോലി പൂര്‍ത്തീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്‍,അവന്‍ വനാന്തരങ്ങളില്‍ അട്ടഹസിച്ചു .
ലജ്ജാശീലം എന്നത് പരിശുദ്ധരല്ലാത്തവരുടെ ദൃഷ്ടികളില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു കവചമാണെന്ന് മറക്കാതിരിക്കുക .
പക്ഷെ കളങ്കിതര്‍ ഇല്ലാതാവുമ്പോള്‍ ,ലജ്ജാശീലം മനസ്സിന്‍റെ ഒരു ബന്ധനവുംകളങ്കവുമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ് ?
ഭൂമി നിങ്ങളുടെ നഗ്ന പാദങ്ങളെ സ്പര്‍ശിക്കുന്നതില്‍ ആനന്ദംകൊള്ളുന്നുവെന്നുംകാറ്റു നിങ്ങളുടെ മുടിയിഴകളെ തലോടുവാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുനുവെന്നുംമറക്കാതിരിക്കുക

പ്രവാചകന്‍ (എട്ടാം അദ്ധ്യായം )

2009-06-02T19:45:00.013+05:30

എട്ടാം അദ്ധ്യായം
അപ്പോള്‍ ഒരു കല്‍പ്പണിക്കാരന്‍ മുന്നോട്ടു വന്നു പറഞ്ഞു , ഞങ്ങളോട്
വീടുകളെക്കുറിച്ചു പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരമായി പറഞ്ഞു:
നിങ്ങള്‍ നഗരാതിര്‍ത്തിക്കകത്തു ഒരു വീട് പണിയുന്നതിനു മുമ്പായിവനാന്തരങ്ങളില്‍ ,നിങ്ങളുടെ ഭാവനകള്‍ കൊണ്ടൊരു വള്ളിക്കുടില്‍ തീര്‍ക്കുക .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങളുടെ സായന്തനങളില്‍ ,നിങ്ങള്‍ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത്പോലെ , ഏകനും എപ്പോഴും അകന്നുനില്‍ക്കുന്നവനുമായ നിങ്ങളിലെസഞ്ചാരിയും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
നിങ്ങളുടെ വീട് നിങ്ങളുടെ വലിയ ശരീരം തന്നെയാണ് .
അത് സൂര്യനില്‍ വളരുകയും ,രാത്രിയുടെ നിശ്ചലതയില്‍ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുംഎന്നാല്‍ അത് സ്വപ്നങ്ങളില്ലാത്തതല്ല .നിങ്ങളുടെ വീട് സ്വപ്നം കാണാറില്ലേ ? സ്വപ്നത്തില്‍ അത് നഗരമുപേക്ഷിച്ചു മലമുകളിലേക്കോ തോപ്പുകളിലേക്കോ പോകാറില്ലേ ?
എനിക്ക്, നിങ്ങളുടെ വീടുകള്‍ എന്‍റെ കൈപ്പടത്തില്‍ ശേഖരിച്ച്, വിത്യ്ക്കുന്നവനെപ്പോലെ അവയെ പുല്‍ത്തകിടിയിലും വനാന്തരങ്ങളിലുംവിതറുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ .
താഴ്വാരങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ തെരുവുകളായെങ്കില്‍,ഹരിത പഥങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെനടപ്പാതകളും ;നിങ്ങള്‍ക്കു മുന്തിരിത്തോപ്പുകളിലൂടെ പരസ്പരം തിരഞ്ഞു വസ്ത്രങ്ങളില്‍ ഭൂമിയുടെ സുഗന്ധത്തോടെ വരുവാന്‍ കഴിഞ്ഞേനെ .
പക്ഷെ ഈ കാര്യങ്ങള്‍ ഇതുവരെ അങ്ങനെ ആയിട്ടില്ല .
നിങ്ങളുടെ പൂര്‍വികര്‍ അവരുടെ ഭീതിയില്‍ നിങ്ങളെ അടുത്തടുത്തായിഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.ആ ഭയം കുറച്ചുനാള്‍ കൂടി നിലനില്‍ക്കും.കുറച്ചു നാള്‍ കൂടി ,നഗരമതില്‍ നിങ്ങളുടെ വയലുകളേയും നിങ്ങളുടെ നെരിപ്പോടിനെയും വേര്‍തിരിക്കും.
അല്ലയോ ഓര്‍ഫലീസ് നിവാസികളെ , എന്നോട് പറയുക! ഈ വീടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു എന്താണുള്ളത് ?
ബന്ധിക്കപ്പെട്ട വാതിലുകള്‍ കൊണ്ടു നിങ്ങള്‍ എന്താണ് കാത്തു വയ്ക്കുന്നത് ?
നിങ്ങള്‍ക്കു ശാന്തിയുണ്ടോ, നിങ്ങളുടെ ശക്തി വെളിവാക്കുന്ന പ്രശാന്തമായ വ്യഗ്രത ?
നിങ്ങള്‍ക്കു സ്മരണകള്‍ ഉണ്ടോ, മനസിന്‍റെ ശൃംഗങ്ങളില്‍ വ്യാപരിച്ചു കിടക്കുന്ന
ചിമ്മുന്ന കമാനങ്ങള്‍ ?
നിങ്ങള്‍ക്കു സൌന്ദര്യമുണ്ടോ , കല്ലുകൊണ്ടും മരങ്ങള്‍ കൊണ്ടും പണിത രൂപങ്ങളില്‍ നിന്നും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ പുണ്യ പര്‍വതത്തിലേക്ക് വഴിനടത്തുന്നത്‌ ?
എന്നോട് പറയുക ,നിങ്ങളുടെ വീടുകളില്‍ ഇവയുണ്ടോ ?
അതോ നിങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാസ്ഥ്യവും അതിനോടുള്ള ആസക്തിയും മാത്രമെ ഉള്ളോ ,നിങ്ങളുടെ വീടുകളില്‍ അഥിതിയായി കടന്നുവന്ന് ,പിന്നെ ആതിഥേയനായി ,ഒടുവില്‍ യജമാനനായി മാറുന്ന ആ നിഗൂഡ വസ്തു ?
അതെ , അത് ഒരു മൃഗ പരിശീലകനായി ,തോട്ടിയും ചാട്ടയും കൊണ്ട്,നിങ്ങളുടെ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളെ പാവകളാക്കും .
അതിന്‍റെ കൈകള്‍ പട്ടുപോലെ മൃദുലമാണെങ്കിലും ഹൃദയം ഇരുമ്പിനാല്‍ നിര്‍മ്മിതമാണ് .
അത് നിങ്ങളെ താരാട്ടിയുറക്കുന്നത്,നിങ്ങളുടെ കിടക്കയ്ക്കരികില്‍ നിന്ന്‌ ,നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിന്‍റെ മാഹാത്മ്യത്തെനോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്താനാണ്‌ .
അത് നിങ്ങളുടെ അവികലമായ ചിന്തകളെ പരിഹസിച്ച് ,അവയെ ഭംഗുരമായ പാത്രങ്ങളെപ്പോലെ വായുവില്‍ പറത്തിക്കളയും.
സത്യമായും സുഖത്തോടുള്ള അത്യാശ നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്‍റെ
വികാരങ്ങളെ കൊലപ്പെടുത്തും ,എന്നിട്ടോ അതിന്‍റെ ശവഘോഷയത്രയില്‍ ദുഖ ഭാവത്തോടെ പങ്കെടുക്കും .
പക്ഷെ ,ശൂന്യാകാശത്തിന്‍റെ സന്തതികളെ ,വിശ്രമത്തിലും സ്വാസ്ഥൃമില്ലാത്തവരെ,നിങ്ങള്‍ കെണിയില്‍ അകപ്പെടുവാനോ ,മെരുക്കപ്പെടുവാനോ പാടില്ല .
നിങ്ങളുടെ ഭവനം ഒരു നങ്കൂരമാവാതിരിക്കട്ടെ, അത് ഒരു പായ്മരമാകട്ടെ.
അത് ഒരു മുറിവിനെ മൂടുന്ന ,തിളങ്ങുന്ന ഒരു പാടയാവാതിരിക്കട്ടെ, അത് മിഴികളെ കാക്കുന്ന കണ്‍പോളയാകട്ടെ.
വാതായനങ്ങള്‍ കടന്നുപോകുവാന്‍ വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ചിറകുകള്‍ മടക്കിവയ്ക്കാതിരിക്കുക ,മച്ചില്‍ തട്ടുവാതിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ശിരസ്സു നമിക്കാതിരിക്കുക,മതിലുകള്‍ തകര്‍ന്ന് വീഴുമെന്ന് കരുതി ശ്വസിക്കാന്‍ ഭയപ്പെടാതിരിക്കുക .
മരിച്ചവര്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് വേണ്ടി പണിത ശവക്കല്ലറകളില്‍
നിങ്ങള്‍ വസിക്കാതിരിക്കുക .
പ്രൌഡിയും ഗാംഭീര്യവും ഉള്ളതെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ ഭവനം നിങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുകയോ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങളിലെ അതിരുകളില്ലാത്തവന്‍ വസിക്കുന്നത്
ആകാശത്തിന്‍റെ അരമനയിലാണ് ,അതിന്‍റെ കവാടം പ്രഭാതത്തിലെ മഞ്ഞും ജനാലകള്‍ നിശയുടെ ഗീതികളും നിശബ്ദതകളും

.
, ; ,

പ്രവാചകന്‍ (ഏഴാം അദ്ധ്യായം )

2009-06-01T20:10:00.006+05:30

ഏഴാം അദ്ധ്യായം
അപ്പോള്‍ ഒരു സ്ത്രീ പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട് സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചുംദുഃഖത്തെക്കുറിച്ചും പറയുക
അവന്‍ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു :
നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം മുഖംമൂടി മാറ്റപ്പെട്ട ദുഃഖമാണ് .
ഏത് കിണറില്‍ നിന്നാണോ നിങ്ങളുടെ പൊട്ടിച്ചിരി ഉയരുന്നത് ,അതേ കിണറുതന്നെ പലപ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീരാല്‍ നിറയാറുണ്ട് .
അത് എങ്ങനെ അങ്ങനെയല്ലാതാവും?
ദുഃഖം നിങ്ങളുടെ അസ്ഥിത്വത്തില്‍ എത്ര ആഴത്തില്‍ ചാലുകള്‍ കീറുന്നുവോഅത്രയും കൂടുതല്‍ സന്തോഷം നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയും .
നിങ്ങള്‍ വീഞ്ഞ് പകരുന്ന അതേ കപ്പു തന്നെയല്ലേ കുശവന്‍റെ അടുപ്പില്‍
വേവിക്കപ്പെട്ടത്‌ .?
നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ സ്വാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്ന വിപഞ്ചിക, കഠാരകളാല്‍
പൊള്ളയാക്കപ്പെട്ട അതേ മരക്കഷണം തന്നെയല്ലേ ?
നിങ്ങള്‍ സന്തോഷത്തിലായിരിക്കുംപോള്‍ ,നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന്‍റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നോക്കുക ,നിങ്ങള്‍ക്ക് ദുഃഖം തന്നവ മാത്രമേ നിങ്ങള്‍ക്ക്സന്തോഷവും തരുന്നുള്ളൂ എന്ന് കാണാം .
നിങ്ങള്‍ ദുഃഖിതരായിരിക്കുംപോള്‍,വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്
നോക്കുക ,സത്യത്തില്‍ ,നിങ്ങള്‍ ദുഖിക്കുന്നത് നിങ്ങളെ ആഹ്ലാദിപ്പിച്ചിരുന്നവമൂലമാണെന്ന് കാണാം
നിങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ പറയും ,"സന്തോഷം ദുഖത്തെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ഠമാകുന്നു ",മറ്റുചിലര്‍ പറയും," അല്ല ദുഖമാണ് കൂടുതല്‍ ശ്രേഷ്ഠം ".
പക്ഷെ ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു ,അവ രണ്ടും വേര്‍പെടുത്താന്‍പറ്റാത്തതാകുന്നു .
അവര്‍ ഒരുമിച്ചു വരുന്നു ,ഒരുവന്‍ നിങ്ങളോടൊപ്പം നിങ്ങളുടെതീന്മേശയിലിരിക്കുംപോള്‍ ഓര്‍ക്കുക ,അപരന്‍ നിങ്ങളുടെ കിടക്കയില്‍സുഷുപ്തിയിലായിരിക്കും.
നിശ്ചയമായും, നിങ്ങളുടെ സുഖദുഃഖങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ആലംബിതമാക്കിയിരിക്കുന്ന തുലാസ്സുകളാണ് നിങ്ങള്‍ .
നിങ്ങള്‍ ശൂന്യമായിരിക്കുംപോള്‍ മാത്രമെ , നിശ്ചലരായി സമതുലിതരായിനില്ക്കുകയുള്ളു.
നിധിപാലകന്‍ തന്‍റെ സ്വര്‍ണവും വെള്ളിയും തൂക്കുവാനായി നിങ്ങളെഉയര്‍ത്തുമ്പോള്‍ ,നിശ്ചയമായും നിങ്ങളുടെ സന്തോഷമോ ദുഖമോ ഉയരുകയോ താഴുകയോ വേണം

,

പ്രവാചകന്‍(ആറാം അദ്ധ്യായം)

2009-05-29T20:31:00.023+05:30

അപ്പോള്‍ ഒരു ഉഴവുകാരന്‍ പറഞ്ഞു ,ഞങ്ങളോട് തൊഴിലിനെക്കുറിച്ചു പറയുക .
അവന്‍ ഉത്തരം പറഞ്ഞു .
ഭൂമിയോടും അതിന്‍റെ ആത്മാവിനോടും ഒപ്പത്തിനൊപ്പം നില്‍ക്കുവാനായിനിങ്ങള്‍
തൊഴിലെടുക്കുന്നു.
എന്തെന്നാല്‍ അലസമായിരിക്കുക എന്നാല്‍ ,ഋതുക്കള്‍ക്ക് അപരിചിതനായി , ,രാജസ പ്രൌഡിയില്‍ ചുവടുവച്ച്‌,അനന്തതയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നേറുന്ന, ജീവന്‍റെ
ഘോഷയാത്രയില്‍ നിന്നു പുറത്തുകടക്കുക എന്നാണ് .
നിങ്ങള്‍ തൊഴില്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ ,നാഴികകളുടെ മന്ത്രണം ഹൃദയത്തിലൂടെസംഗീതമായി മാറ്റുന്ന ഒരു പുല്ലാങ്കുഴലാണ് നിങ്ങള്‍ .
മറ്റെല്ലാം ,ഏകതാനമായി സംഗീതം പൊഴിക്കുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങളില്‍ ആരാണ് മൂകവും നിശബ്ദവുമായ ഒരു ഈറത്തണ്ടായിരിക്കുക?
അധ്വാനം ഒരു ശാപമാണെന്നും തൊഴില്‍ ഒരു ദൌര്‍ഭാഗൃമാണെന്നുംഎല്ലായ്പ്പോഴും നിങ്ങളോട് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു ,നിങ്ങള്‍ ഭൂമിയുടെ ഒരു വിദൂരസ്വപ്നംപൂര്‍ത്തീകരിക്കുകയാണ് ; ആ സ്വപ്നം ജനിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ, അത് നിങ്ങളില്‍ ഭരമേല്‍പ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു .
അധ്വാനത്തോടൊപ്പം ആയിരിക്കുക എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ജീവിതത്തെ സ്നേഹിക്കുകയാണ് ,
ജീവിതത്തെ അധ്വാനത്തിലൂടെ സ്നേഹിക്കുകയെന്നാല്‍ ,അതിന്‍റെ അഗാധരഹസ്യത്തെ അടുത്തറിയുക എന്നാണ് .
പക്ഷെ നിങ്ങള്‍, വേദനയില്‍,ജന്മത്തെ ഒരു പീഡയെന്നും ശരീരപാലനം എന്നതിനെ നിങ്ങളുടെ ഫാലകത്തിലെഴുതപ്പെട്ട ഒരു ശാപമെന്നും വിളിക്കുകയാണെങ്കില്‍അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറയും നിങ്ങളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയര്‍പ്പുമണികളലല്ലാതെമറ്റൊന്നും എഴുതപ്പെട്ടതിനെ കഴുകികളയുകില്ല എന്ന് .
ജീവിതം അന്ധകാരമാണെന്നു നിങ്ങളോട് പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെഅവശതയില്‍ ക്ഷീണിതര്‍ പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു .
ഞാന്‍ പറയുന്നു, ജീവിതം അന്ധകാരം തന്നെയാണ് : പ്രചോദനമില്ലെങ്കില്‍,
എല്ലാ പ്രചോദനങ്ങളും അന്ധമാണ്‌ : അറിവില്ലെങ്കില്‍
എല്ലാ അറിവുകളും നിഷ്ഫലമാണ് : അധ്വാനമില്ലെങ്കില്‍
എല്ലാ അധ്വാനവും ശൂന്യമാണ് : സ്നേഹമില്ലെങ്കില്‍ ;
നിങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തോടെ അധ്വാനിക്കുമ്പോള്‍ ,നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളെ നിങ്ങളോടുതന്നെയും,
മറ്റുള്ളവരോടും ,ദൈവത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു .
സ്നേഹത്തോടെ അധ്വാനിക്കുക എന്നാല്‍ എന്താണ് ?
അത് ,നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ് ധരിക്കുക എന്നവണ്ണം നിങ്ങളുടെഹൃദയത്തില്‍നിന്ന്‌ ഇഴപിരിച്ചെടുത്ത നാരുകള്‍ കൊണ്ട് വസ്ത്രം നെയ്യുകയെന്നതാണ് .
അത് ,നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ് താമസിക്കുക എന്നവണ്ണംസ്നേഹം കൊണ്ട് ഒരു വീട് നിര്‍മ്മിക്കുകയെന്നതാണ് .
അത്, നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ് ,ഫലങ്ങള്‍ ഭക്ഷിക്കുക എന്നവണ്ണം ,
ആര്‍ദ്രതയോടെ വിത്തെറിയുകയും ആഹ്ലാദത്തോടെ വിളവെടുക്കുകയുമാണ് .
അത് ,നിങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുത്തിയ വസ്തുക്കളെയെല്ലാം ,നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്‍റെഒരു നിശ്വാസം കൊണ്ടു ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയെന്നതാണ് .
കൂടാതെ എല്ലാ അനുഗ്രഹീത പരേതരും ,നിങ്ങളുടെ ചുറ്റിലും നിന്ന് ,നിങ്ങളെവീക്ഷിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുകയാണ് .
ചിലപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ട് ,നിങ്ങള്‍ ഉറക്കത്തിലെന്നപോലെ പറയുന്നത്‌,
"വെണ്ണക്കല്ലില്‍ തന്‍റെ ആത്മാവിന്‍റെരൂപം കണ്ടെത്തുന്ന ശില്പി,നിലമുഴുവുന്നവനെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ടന്‍ തന്നെ .
"മഴവില്ലിനെ പിടിച്ചെടുത്ത്‌ അതിനെ മനുഷ്യന്‍റെ ചേലില്‍ ശീലയില്‍ ആലേഖനം
ചെയ്യുന്നവന്‍ ,നമ്മുടെ പാദങ്ങള്‍ക്ക് ചെരുപ്പ് തയ്ക്കുന്നവാനെക്കാള്‍ ശ്രേഷ്ടന്‍ തന്നെ .
പക്ഷെ,നിദ്രയിലല്ലാതെ, മധ്യാഹ്നത്തിന്‍റെ അതിജാഗ്രതാവസ്ഥയില്‍ , ഞാന്‍പറയുന്നു ,ഏറ്റവും ചെറിയ പുല്ക്കൊടിയോടുള്ളതിനേക്കാള്‍ മധുരമായ്‌മാരുതന്‍ ഭീമന്‍ ഓക്ക് മരങ്ങളോടും സംസാരിക്കുന്നില്ല .
കാറ്റിന്‍റെ നാദം, തന്‍റെ സ്നേഹത്താല്‍ മധുരതരമാക്കിയ ,ഒരു ഗാനമാക്കിമാറ്റുന്നവന്‍ മാത്രമാണ് ശ്രേഷ്ടന്‍
അധ്വാനം ദൃശ്യയോഗ്യമാകുന്ന സ്നേഹമാണ്
നിങ്ങള്‍ക്ക് വെറുപ്പോടുകൂടിയല്ലാതെ ,സ്നേഹത്തോടെ അധ്വാനിക്കുവാന്‍കഴിയില്ലെങ്കില്‍ , തൊഴിലുപേക്ഷിച്ചു ദേവാലയത്തിന്‍റെ കവാടത്തിലിരുന്ന്, ആഹ്ലാദത്തോടെ തൊഴിലെടുക്കുന്നവരുടെ ഭിക്ഷ, സ്വീകരിക്കുകയാണ് നല്ലത് .
എന്തെന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ അലക്ഷ്യമായി അപ്പം ഉണ്ടാക്കുകയാണെങ്കില്‍ ,
നിങ്ങള്‍ മനുഷ്യന്‍റെ പകുതി വിശപ്പ്‌ മാത്രം ശമിപ്പിക്കുന്ന കവര്‍പ്പുള്ളഅപ്പമായിരിക്കും ഉണ്ടാക്കുക .
മുന്തിരി ചതയ്ക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ വെറുക്കുകയാണെങ്കില്‍,നിങ്ങളുടെ വെറുപ്പ്‌വീഞ്ഞില്‍ വിഷം നിറയ്ക്കും
നിങ്ങള്‍ മാലാഖമാരെപ്പോലെ പാടുകയും , പാടുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ , , നിങ്ങള്‍ ദിനരാത്രങ്ങളുടെ വീചികളില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യരുടെ കര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ അടച്ചുമൂടുകയായിരിക്കും .